Καλό Πάσχα!

Από το βιβλίο Και οι ξανθιές έχουν ψυχή της Έλενας Ακρίτα!

-Μεγάλο Σάββατο.
-Πολύ μεγάλο. Ατελείωτο. Από τις εξήμισι στο πόδι, έγκωσα στη Σαρακοστή και θα πάει δωδεκάμισι να σαβουρώσω τη μαγειρίτσα.
-Αλήθεια, γιατί το λένε "Μεγάλο Σάββατο";
-Θέμα μεγέθους. Άλλο μεγάλο, άλλο Medium, άλλο small.
-Πώς περνάει ο καιρός! Η Μεγάλη Παρασκευή σαν χτες μου φαίνεται!
-Χτες ήτανε.
-Αλήθεια, πήγες καθόλου εκκλησία;
-Το 'χα στο πρόγραμμα Μεγάλη Τρίτη. Αλλά Τρίτη πρωί έκλεισα ραντεβού για βαφή, κουπ, μιζανπλί και ξεμπέρδεψα Μεγάλη Πέμπτη.
-Στη σταύρωση.
-Μεγάλος σταυρός το κομμωτήριο. Όλες οι τρελές κάναμε τις ανταύγιες ταυτόχρονα. Λέω εδώ θα αφήσω τα κοκκαλάκια μου. Άλλες τις βάφουνε νυφούλες, εμένα με τα αλουμινόχαρτα.
-Αλήθεια, επειδή στην Ανάσταση έχει πολλά βαρελότα, οι ανταύγιες δεν είναι εύφλεκτες;
-Οι φτηνιάρικες.
-Η Ντίνα δεν τις είχε πλατινέ πέρσι, που της έσκασε το βαρελότο στο κεφάλι και παραλίγο να γίνει η Ιωάννα της Λωραίνης;
-Δικαιώθηκε όμως. Την έβγαλε ο Βαρεμένος με μπαντάνα στο κεφάλι.
-Εμένα πολύ με συγκινεί το τροπάριο της Κασσιανής. Λυπητερό.
-Εγώ προτιμάω το χάπι-εντ γενικώς. Να παντρευτούνε και να κάνουνε πολλά παιδάκια.
-Στο πετσί μου την έχω ζήσει την Κασσιανή. Τάλε Κουάλε τα ίδια δεν πέρασα με τον Θανάση;
-Που ο Θανάσης δεν είχε και μια βυζαντινή αυτοκρατορία στην πλάτη του. Πρατήριο βενζίνης είχε.
-Ναι, αλλά τεράστιο. Κολοσσό.
-Άλλο αυτοκράτωρ του Βυζαντίου, άλλο αυτοκράτωρ της αμόλυβδης.
-Του Μέλ Γκίμπσον "Τα Πάθη του Χριστού" τα είδες;
-Α πα πα πα, αγάπη μου. Προτιμώ του Τζεφιρέλι που είναι πιο ροζ η εκδοχή, έτσι πιο χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπώ.
-Ναι, αλλά το έχουμε δει χίλιες φορές την τηλεόραση. Το εμπεδώσαμε πλέον. Ό,τι θες ρώτα με, το ξέρω απ' έξω.
-Τι ώρα που γεννούσε η Παναγιά, τι χρώμα χλαμύδα φορούσε ο Ιωσήφ;
-Εκρού σπασμένο. Άσε που του Γκίμπσον η ταινία είναι, λέει, στα αραμαϊκά και στα λατινικά.
 -Αραμαϊκά δεν ξέρω. Από λατινικά κάτι κουτσοθυμάμαι. Regina rosas amat.
-Τώρα εσύ τι καταλαβαίνεις; Ο Ιησούς ανέβαινε τον Γολγοθά κι έλεγε στους εκατόνταρχους Regina rosas amat;

-Όχι, αλλά, στην κατάσταση που ήτανε, ένα dum spiro spero, όλο και θα το ψιθύριζε.
-Άσχετο, αλλά πολύ δεν σ' το κρεπάρανε το μαλλί στο κομμωτήριο;
-Δεν είναι απ' αυτό. Πέρασα κάτω από τον Επιτάφιο, σηκώθηκα το ζώον απότομα κι έκανα καρούμπαλο.
-Η Νινέττα για Πάσχα πήγε Ιβηρική Χερσόνησο.
-Εμείς πήγαμε στην Κούλα στο ισόγειο.
-Περάσατε καλά;
-Την πετύχαμε κλειστή. Είχε πάει στην Καρύταινα.
-Καλό παιδί η Καρύταινα.
-Χωριό είναι η Καρύταινα. Στην ορεινή Αρκαδία.
-Κι η Αρκαδία καλό παιδί...
-Καλό παιδί. Καλό Πάσχα!

Άντρες...

Από το βιβλίο Και οι ξανθιές έχουν ψυχή της Έλενας Ακρίτα, Εκδόσεις Καστανιώτη

Γιατί οι άντρες κατουράνε έξω από την λεκάνη; Δεν το καταλαβαίνω αυτό το πράγμα. Ο Θεός τους προίκισε με μια σπάνια ανατομική ευθυβολία. Στέκεσαι όρθιος, έχεις οπτική επαφή με τον στόχο, αυτό ήτανε, τέρμα. Ούτε φιλοσοφία χρειάζεται ούτε ευφυϊα, ούτε προπόνηση επί εικοσιτετράωρου, για να μαρκάρεις σωστά. Οπότε, γιατί οι άνδρες κατουράνε έξω από την λεκάνη; Γιατί μπαίνεις στο μπάνιο και βλέπεις αυτό το χύμα, αυτό το διάσπαρτο, αυτή τη χαρά του σφουγγαρόπανου;
Γιατί οι άνδες βρίζουν τόσο πολύ όταν οδηγούν; Γιατί φταίει πάντα ο άλλος, ο απέναντι, ο αντίθετος, αυτός που έχει προτεραιότητα, αυτός που δεν έχει προτεραιότητα, αυτός που του βγήκε από αριστερά, αυτός που είναι γέρος, αυτός που είναι γιατρός, αυτός που είναι γυναίκα, αυτός που είναι ταξιτζής, αυτός που διαθέτει μικρότερο αμάξι; Γιατί κατεβάζουν το παράθυρο και εκστομίζουν βλακώδη του τύπου:
-Ποιος είσαι ρε μ...., ο Φιντιμπάλντι είσαι;
-Στους Ζουλού το πήρες το δίπλωμα;
-Ε, βέβαια, έχει Ζάσταβα ο μ...., κρατιέται τέτοιος κυβισμός, δεν κρατιέται.

Γιατί οι άνδρες καταστρέφουν τα ηλεκτρολογικά του σπιτιού; Μόλις προκύψει ο χαβαλές με πρίζα, καλώδιο, ασφάλεια, ρελέ; Όοοοχι, μην τηλεφωνήσουμε στον Θανάση. Όοοοχι, ο Θανάσης θα μας γδάρει ζωντανούς, άσε που είναι και σκιτζής στη δουλειά του. Όοοοοχι, αυτοί ξέρουν καλύτερα. Αυτοί θα το φτιάξουν. Κατεβάζουν τον γενικό, σκαρφαλώνουν και σε καμιά σκάλα-έτσι, άνευ αντικειμένου-και κάθονται και κοιτάνε τον πίνακα. Τον κοιτάνε αυτόν τώρα. Πέφτει μια παύση, μια σιωπή, μια νέκρα μες στο σπίτι. Και ύστερα ομιλεί ο εμπειρογνώμονας, ο πραγματογνώμονας, ο επαϊων, ο ειδήμων, ο μην ξεράσω:
-Υπάρχει πρόβλημα.
-Υπάρχει πρόβλημα, ευχαριστώ πολύ. Μια οικογένεια βυθισμένη στο σκοτάδι, με τα τρόφιμα να ψυχορραγούν στο ψυγείο, τα κρέατα και τα βουτύρατα να φωνάζουν συμβολαιογράφο να συντάξουν τη διαθήκη τους και ο σκαρφαλωμένος ο ξερόλας σού λέει ότι υπάρχει πρόβλημα. Το οποίο, εντελώς παρεπιπτόντως, δεν μπορεί να το λύσει. Όχι γιατί δεν ξέρει, όοοοχι. Απλά, του λείπει το απαραίτητο εργαλείο. Αυτό που εντελώς παρεπιπτόντως το έχει ο Θανάσης. Που παρεπιπτόντως τον φωνάζουμε και διορθώνει τη βλάβη σε δυο λεπτά.
Γιατί οι άντρες τα ξέρουν όλα; Αλλά όλα; Ποιό είναι το καλύτερο λαπτοπ που κυκλοφορεί αυτήν την στιγμή την αγορά. Ποιο το καλύτερο καρπούζι στη Λαϊκή. Ότι αυτή η θεά, η κουκλάρα, μέσα από το παντελόνι έχει κυτταρίτιδα. Ποιά μετοχή θα πάρει τα πάνω της.Πού πρέπει να χτυπήσεις τώρα οικόπεδο, γιατί με τους Ολυμπιακούς του 2004 θ' ανέβει η αξία του. Ξέρουν πώς πρέπει να μαγειρέψεις, χωρίς να ξέρουν να μαγειρέψουν. Ξέρουν ν' απαντήσουν σε όλες τις απορίες του παιδιού, ασχέτως αν του λένε άλλα αντ' άλλα τα μεγάλα της Παρασκευής το γάλα. Ξέρουν Ιατρική, Νομικά, φιλοσοφία, Κοινωνιολογία και να κρεμάνε κουρτίνες.
Γιατί οι άντρες φοράνε κόκκινες γραβάτες; Τι είναι η κόκκινη η λύσσα η κακιά στο λαιμό; Από πού τους προέκυψε το σύνδρομο; Από τον κ. Σημίτη που έβαλε μία να ορκιστεί Πρωθυπουργός και έκτοτε δεν την βγάζει με τίποτα; Τον έχουν για πρότυπο; Ψυχραιμία, παιδιά. Ο Σημίτης είναι, δεν είναι ο Γκοτιέ.
Γιατί οι άνδρες αγοράζουν παιχνίδια στα παιδιά τους, για να τα παίζουν οι ίδιοι; Μονίμως ένας μαντράχαλος καθισμένος στη μοκέτα συναρμολογεί τρενάκια. Στο μεταξύ, το δύσμοιρο το ανήλικο κάθεται και τον κοιτάζει. Μην του μιλήσει κιόλας και τον αποσυντονίσει. Και αφού το κάνει πλίνθοι και κέραμοι, σηκώνεται πιασμένος ο μεσήλιξ, ο παλίμπαις, από τα πατώματα και αναφωνεί "αλήτες, ένα σωρό λεφτά για ψευτοπράγματα". Και μένει το παιδί στη μοκέτα με το τσαταλιασμένο πλέι-μομπίλ.
Γιατί οι άντρες μιλάνε συνέχεια για το στρατό; Τι με κόφτει εμένα ο λοχίας ο στραβοκάννης και ο Νίκος ο Τσίμπουρας από τις Σέρρες και η φοβερή πλάκα που κάνανε στο δεκανέα κι άμα σου τη διηγηθεί είναι ένα ξερατό και πρέπει να κάνεις ότι γελάς κιόλας; Και "αυτά ήτανε χρόνια" και "τότε γίναμε άντρες" και "δεν θα ξεχάσω μια φορά...". Να ξεχάσεις. Να ξεχάσεις, να ξεχάσεις!
Γιατί οι άντρες λένε αηδίες όταν ερωτεύονται; Όλη αυτή η αποθέωση της κοινοτοπίας από πού εκπορεύεται; Με τι θάρρος θα με κοιτάξεις στα μάτια και θα μου πεις εμένα "σ' αγαπώ, μέχρι τώρα τ' λεγα, αλλά δεν το εννοούσα", "μ΄ εσένα μπορώ να επικοινωνώ", "θέλω να είμαστε μαζί για πάντα", συγνώμη, αλλά με τι μούτρα θα μου τα πεις όλα αυτα΄;
Γιατί οι άντρες μιλάνε συνέχεια για τη μάνα τους; Τι είναι αυτό το χαζό "η μάνα μου έλεγε μια μεγάλη κουβέντα: "κάλλιο γαϊδουρόδενε, παρά γαϊδουρογύρευε". Μόνο η μάνα του το έλεγε; Η υπόλοιπη Ελλάδα μπρίκια κόλλαγε;
Γενικώς, γιατί οι άνδρες είναι πιο έξυπνοι, πιο ψηλοί, πιο μορφωμένοι, πιο ευαίσθητοι, πιο γοητευτικοί, πιο νέοι, πιο καλοί άνθρωποι, πιο χρηστοί, πιο ενάρετοι, πιο...
Τελικά-γιατί οι άντρες είναι τόσο μα τόσο άνδρες;