Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οι φίλοι μοιράζονται.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οι φίλοι μοιράζονται.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2012

100 απαντήσεις-σχόλια στις αλήθειες της Βίλυς

Εγώ, μωρό! (Η φωτογραφία που είχα στην ανάρτηση με τίτλο 100 αλήθειες για μένα)
 
Την Μαρία Κοκκαλιάρογλου την γνώρισα στο Λύκειο. Οι ¨περιστάσεις¨ μας έφεραν κοντά και με τα χρόνια γίναμε φίλες. Τόσο φίλες, τελικά, που οι διαφορετικές ¨περιστάσεις¨ αργότερα, τα επόμενα χρόνια, δεν κατάφεραν να μας απομακρύνουν.
Η Μαρία με ξέρει καλά. Επικίνδυνα καλά... Αμήχανα, πολλές φορές, καλά....
 
Στο email μου, λοιπόν, μετά από την ανάρτηση μου με τίτλο ¨Πρόκληση: 100 αλήθειες για μένα¨ ( http://moirasou.blogspot.gr/2012/11/100.html ), έφθασαν δύο εισερχόμενα.
Ένα του άγνωστου αποστολέα της πρόκλησης, που δέησε τελικά να διαβάσει το κείμενό μου:
¨Μπράβο, δεν στο είχα, νόμιζα ότι μένεις μόνο στα λόγια¨.
 
 
Και ένα, της Μαρίας. 1ΟΟ απαντήσεις-σχόλια στις αλήθειες της Βίλυς ο τίτλος.
Χμ... Της υποσχέθηκα να το δημοσιεύσω και αυτό κάνω με την τωρινή μου ανάρτηση. 
Επειδή 1) δεν μένω μόνο στα λόγια 2)ποιος ακούει την γκρίνια της, αν δεν το κάνω;;;;;;;;!!!!!!!!
 
Πάμε...
1.
Είμαι αρρωστοφοβική. Κατά περιόδους κυκλοφορώ αγκαλιά με θερμόμετρα, ιατρικά περιοδικά και με κάθε λογής προληπτικές εξετάσεις. /Ε οχι και κατα περιοδους........!τα τελευταια 3 χρονια νομιζω?
2.
Έχω παθολογική αδυναμία στην αδερφή μου. Μην σκεφτείς να την στεναχωρήσεις, μην διανοηθείς να την πληγώσεις, μην σου περάσει καν από το μυαλό να μου πεις κάτι αρνητικό για εκείνη. /...και μην τυχον τα φτιαξει με κανεναν που δεν εγκρινει η μεγαλη της αδερφη.....
3.
Προσπερνάω εύκολα, δεν ξεπερνάω εύκολα. Συγχωρώ πιο εύκολα αυτούς που αγαπάω λιγότερο, πολύ πιο δύσκολα -ίσως και ποτέ- αυτούς που αγάπησα πολύ. /παντα αναποδο ησουν.......
4.
Αντιλαμβάνομαι τί μπορεί να σημαίνει ¨εν βρασμώ ψυχής¨. Έχω φτάσει πολύ κοντά. /και τελικα?
5.
Σχεδόν όλα μου τα ρούχα είναι μαύρα. Οποιοδήποτε άλλο χρώμα πάνω μου μού μοιάζει παράταιρο. Τελευταία κυκλοφορώ με ένα κόκκινο -της φωτιάς- ρολόι, δώρο των καλύτερων μου φίλων στα φετινά μου γενέθλια./επισης ολες σου οι μπλουζες ειναι με...ανοιχτό ντεκολτέ!
6.
Δεν είμαι λάτρης των εκπλήξεων. Προτιμώ να έχω τον έλεγχο των καταστάσεων, εκτός εάν διοργανώτρια είναι η Μαρία, οπότε ξέρω εκ των προτέρων ότι είναι για καλό./ κι εκτος αν τις διοργανωνεις εσυ με το χαμογελο της κρεστ......
7.
Εδώ και ένα χρόνο και κάτι, συχνά πυκνά επισκέπτομαι έναν ψυχολόγο, με τον οποίο μοιράζομαι τις σκέψεις μου. Δεν ήταν τόσο εύκολο όσο νόμιζα, είναι πιο ψυχοφθόρο από ό,τι νομίζεις./ συμπερασμα:οι ψυχολογοι δεν διωχνουν την αρρωστοφοβια!
8.
Δεν ξέρω πώς να κάνω μακροπρόθεσμα όνειρα. Κάποτε ήξερα.../ και τι καταλαβες?
9.
Δεν έχω δίπλωμα οδήγησης αλλά έχω μάθει να οδηγώ formula στο playstation.Εεεε εντάξει, δεν έμαθα, δοκίμασα όμως. / κι ολοι οσοι εχουν διπλωμα και σε ξερουν, παρακαλουν να μην κυκλοφορησεις ποτε στο τιμονι!
10.
Σπούδασα κοινωνιολόγος. Εργάστηκα ως δημοσιογράφος. Φοβάμαι πως μια ζωή θα είμαι γραμματέας. /Σαν γραμματεας εμαθες να φτιαχνεις καφεδες παντως...........
11.
Πρότυπό μου είναι η γιαγιά μου. Την θαυμάζω και σίγουρα δεν θα ήμουν ό,τι είμαι, αν δεν ήταν δίπλα μας όλα αυτά τα χρόνια. Στο ψυγείο της πρωταγωνιστεί το μαγνητάκι που της αγοράσαμε με την αδερφή μου: ¨Ο Θεός δεν μπορεί να βρίσκεται παντού, γι αυτό έστειλε τις γιαγιάδες¨. / τωρα τι να πω εγω? Τι εχουν δει της γιαγιας τα ματακια?
12.
Έμαθα πια πως οι φίλοι δεν φαίνονται στις λύπες, στις χαρές φαίνονται. Κι εγώ είχα την τύχη να τους έχω δίπλα μου και στα δυο./ αλλα παρολα αυτα, γκρινιαζεις σε ολους!
13.
Αγαπημένο μου ποτό είναι το...πικάντικο Bloody mary. To σιχαίνονται όλοι αλλά μου το έμαθε ο μπαμπάς μου, κι αυτό από μόνο του φτάνει./ξερεις και να το φτιαχνεις?
14.
Όταν ήμουν μικρή, κάθε Πρωτοχρονιά, καθόμασταν στο μεγάλο χαλί στο σαλόνι με την μαμά και τον μπαμπά μου και σπάγαμε τον κουμπαρά μου. Τότε είχα λεφτά.../ ε πως να μην σου τελειωσουν, αφου καθε χρονο αγοραζες καινουριο κουμπαρα??????
15.
Παλιότερα ήμουν περισσότερο παρορμητική από ό,τι είμαι σήμερα. Παρόλα αυτά,πάνω στα νεύρα μου λέω πράγματα που ΠΑΝΤΑ εννοώ και ΠΟΤΕ δεν παίρνω πίσω. / πεθαινω οταν σου τη λενε αγνωστοι (βλεπε εκλογες) και απαντας: «τι λες μανταμ»????????????
16.
Αν και υπήρξα κάποτε ¨τσιμπημένη¨ με τον καλύτερό μου (τότε) φίλο, εξακολουθώ να πιστεύω στη φιλία ανάμεσα σε άνδρα και γυναίκα. Εξάλλου, ο Γράβαλος θα είναι πάντα ο καλύτερος φίλος του κόσμου. Όχι, δεν ήμουν με τον Δημήτρη¨τσιμπημένη¨...εμ είχες και άλλο κολλητό στο παρελθόν
17.
Υπάρχουν άνθρωποι από το παρελθόν μου που δεν θέλω να ξανασυναντήσω στο παρόν μου, πόσο μάλλον στο μέλλον μου./ κι αν τους συναντησεις, τι θα γινει?
18.
Δεν ξέρω να μαγειρεύω καλά, αλλά αν σου μαγειρέψω, θα σε ρωτάω σε κάθε μπουκιά που καταπίνεις αν σου άρεσε. Μπορεί να μην ξέρω να κάνω αυγά, αλλά έχω επιχειρήσει να μαγειρέψω κανελόνια, κλέφτικο, σουτζουκάκια, μεξικάνα και...μακαρόνια. / και ποιος σου εμαθε να κανεις μεξικανα????????
19.
Μια ματιά μου μόνο φτάνει, για να καταλάβεις σε τί διάθεση με πετυχαίνεις. / προς Θεου! Γιατι το λες αυτο???
20.
Είμαι εργασιομανής και είναι να μη βάλω κάτι στο μυαλό μου. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην επιτρέψω σε κανέναν άλλον να το εκμεταλλευτεί, όπως συνήθιζαν να κάνουν στο παρελθόν. / Να σου θυμισω ποσες φορες το εχεις υποσχεθει αυτο στον εαυτο σου?.......
21.

Η μόνη που ξέρει 100% τη Βίλυ είναι η κολλητή μου, η Μαρία. Ήταν, είναι και ξέρω ότι θα είναι ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ. Ήμουν, είμαι και ΘΑ ΕΙΜΑΙ, πάντα στο ίδιο ακριβώς σημείο./ helloooooooo!!!!! Κι αυτα τα 100 που εγραψες??? Τωρα σε ξερουν κι οι πετρες!
22.
Έχω συλλογή από τετράδια. Αν θέλεις να με καλοπιάσεις, αγόρασέ μου ένα. / και γιατι να σε καλοπιασουμε?
23.
Αν σε αγαπάω, θα σε ρωτάω κάθε λίγο και λιγάκι εάν με αγαπάς. Είμαι ανασφαλής,τί να κάνουμε;,/ Α πα πα! Συκοφαντιες..............
24.
Όταν με πιάνει το παράπονο, θα με ακούσεις να λέω ότι ¨ΘΕΛΩ ΤΗ ΜΑΜΑ ΜΟΥ¨. /Και να κοιτας πανω για να μην κλαψεις........
25.
Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα, ΠΙΣΩ από εμένα. Παλιά φοβόμουν περισσότερο./Μη φοβασαι τιποτα.Ολα βαινουν καλως.....
26.
Στον καθρέφτη στο δωμάτιό μου έχω κρεμασμένη ανάποδα μια αποξηραμένη ανθοδέσμη.Στον καθρέφτη στο δωμάτιό του έχει ένα σημείωμά μου: ¨Σε αγαπώ περισσότερο από χθες και λιγότερο από αύριο¨. /Ποιος στο εγραψε??????????
27.
Μικρή δεν έβλεπα ¨παιδικά¨. Έβλεπε ο μπαμπάς μου. Εξαίρεση στον κανόνα μου, η Κάντυ./Ουτε μικρο μου πονυ?Ουτε στρουμφακια?τς τς τς ...
28.
Κάποτε μου αγόρασαν μια κιθάρα και με έγραψαν στο ωδείο. Η κιθάρα βρίσκεται στο πατάρι και εγώ εξακολουθώ να θέλω να μάθω πιάνο./το πιανο θελει??????
29.
Είμαι εσωστρεφής όταν θέλω, εξωστρεφής όταν μπορώ.../δηλαδη , οταν θελεις να εισαι εσωστρεφής, μπορεις?
30.
Στο πορτοφόλι μου έχω...αναμνηστικά. Σημειωματάκια, φωτογραφίες, καρτούλες με αφιερώσεις... Ενίοτε και χρήματα./Τωρα και επαγγελματικες καρτες.
31.
Λατρεύω τις τσάντες και τα πορτοφόλια. Εξαγοράζομαι εύκολα, εάν μου χαρίσεις κάποιο από αυτά. / Αυτα ή τετραδιο?
32.
Η Νατασούλα μου στα γενέθλιά μου μού χάρισε την κολώνια Be spontaneous. Νιώθω ότι την έφτιαξαν για μένα. / Ε σιγουρα! Τι αλλο να σκέφτονταν οι δημιουργοι?
33.
Τα βιβλία του Χόρχε Μπουκάϊ με ηρεμούν. Αγαπημένο μου, ο Δρόμος της Αυτοεξάρτησης. Ποτέ δεν κατάφερα μέχρι σήμερα να είμαι τελείως...αυτοεξαρτώμενη. /Θα συμφωνησω οσο αφορα στον Χορχε, all the money!
34.
Μην μου αλλάξεις το πρόγραμμα και μην πάρεις πίσω κάτι που μου έταξες. Σε παιδί και σε παπά, λένε, να μην τάζεις. Κι εγώ, όταν με συμφέρει, είμαι ακόμα παιδί./ Τις υπολοιπες ωρες, τι εισαι?
35.
Όταν ο μπαμπάς μου έφευγε ταξίδι στο εξωτερικό το πρωί, έκανα ότι κοιμόμουν, κι ας μην είχα καταφέρει να κλείσω μάτι όλο το βράδυ. Σιχαίνομαι τους αποχωρισμούς./Ναι αλλα η ανταμωση μετα, δεν ειναι τελεια?
36.
Τα μαλλιά μου μοιάζουν με αφρικανής και η μύτη μου είναι ολίγον τι στραβή. Τα συνήθισα./ Αυτη η μύτη, με το ενα ρουθουνι πανω και το αλλο κατω, απλα δεν υπαρχει!
37.
Η αδερφή μου επιμένει ότι δεν ξέρω να βάφομαι και εγώ δεν υποστηρίζω, σε καμία περίπτωση, το αντίθετο./ Τοτε γιατι δεν αφηνεσαι στα χερια της αδερφης σου? Αν δε με απατα η μνημη μου, μια φορα σε ειχε βαψει πολυ ωραια.
38.
Η κολλητή μου κάνει τα αδύνατα δυνατά προκειμένου να μην περάσουμε έξω από βιβλιοπωλείο. Ξέρει ότι είμαι ικανή να αποθέσω εκεί, έτσι απλά και αβίαστα, όλα μου τα χρήματα./Κι ας μην υπαρχει πια κουμπαρας....
39.
Η¨Χαρά¨ είναι ένα μέρος της Κρήνης που θεωρούσα ανέκαθεν δικό μου. Δικό μου, των φίλων μου και γενικά των ανθρώπων που αγαπώ. Οτιδήποτε ξένο σε μένα, δε θέλω να βρίσκεται εκεί. Τί θράσσος.../ βασικα η χαρα ειναι ψαροταβερνα της Κρηνης, εσυ ονομασες και το μερος ετσι!
40.
Την Αθήνα δεν την άντεξα. Χρειαζόμουν απεγνωσμένα θάλασσα και καθαρό αέρα. Δεν είχα τίποτα από τα δύο. Λες και δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Λες και δεν μπορούσα να είμαι εγώ.../και δεν ειχες εμας («τη παρεα»)
41.
Δεν μου αρέσουν οι εκκρεμότητες. Μισώ τις παρατάσεις. Με αγχώνουν οι καθυστερήσεις και οι αναβολές./ σαν τον γκρινιαρη απο τα στρουμφακια......μου τη δινουν ολοι και ολα!
42.
Η θάλασσα με κάνει ευτυχισμένη. Να την ακούω. Να τη βλέπω. Να τη μυρίζω. Το καλύτερό μου είναι να αφήνομαι ανάσκελα στην αγκαλιά της και να αδειάζω το μυαλό μου. Είναι, όπως συνηθίζω να λέω, το φυσικό μου περιβάλλον. Η αδερφή μου, κάθε φορά που χρησιμοποιώ την άνωθεν ατάκα, με αποκαλεί ευθαρσώς ¨τσιπούρα¨./ Επισης να κανεις βουτια κλεινοντας τη μυτη και να βγαινεις τριβοντας τα ματια ή χαιδευοντας τα μαλλια......
43.
Γράφω με το αριστερό χέρι. Συνεπώς είμαι ιδιαιτέρως εύστροφη, όπως έλεγαν και οι παλιοί./ Ιδου η απόδειξη.........
44.
Δεν θα μου λείψει ποτέ το γλυκό. Δεν ισχύει το ίδιο για τα αλμυρά και τα καυτερά. /Καυτερο: μια η Βιλυ και ενας ο Τιλαρας, δεν καταλαβαινουν Χριστο!
45.
Ήμουν μη μου άπτου. Είμαι επιλεκτικά ευσυγκίνητη./ Και πως γίνεται, δηλαδη, να εισαι «επιλεκτικα” ευσυγκινητη??? Μαλλον δε γινεται!
46.
Είμαι υπέρμαχος της άποψης ¨Τα καλύτερα στη ζωή έρχονται τζάμπα¨. Το ομότιτλο τραγούδι είναι ένα από τα αγαπημένα μου. /....τα καλυτερα πραματα στη ζωη δεν ειναι πραματα, γι’ αυτο.
47.
Έχει βραβευτεί ένα από τα διηγήματά μου από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών. Ο τίτλος του ¨Ζητείται αγάπη¨. Εγώ, θέλω να πιστεύω, ότι τη βρήκα.../ αχ τι γλυκο.........(ουτε μετα απο αυτο, σου εκανε προταση γαμου?)
48.
Έχω υπάρξει σκληρή. Πρώτα με τον εαυτό μου./Αληθεια? Για ποση ωρα?
49.
Κάποτε, ένα καλοκαίρι, μάλωσα με μια καλή μου φίλη για τα καλά. Κάναμε περίπου ένα χρόνο για να μιλήσουμε. Δώσαμε μια δεύτερη ευκαιρία στη φιλία μας και σήμερα είναι μία από τις καλύτερες φίλες μου. Δεύτερη και τρίτη και τέταρτη ευκαιρία έδωσα σε έναν κοινό μας φίλο αλλά τελικά δεν άξιζε τον κόπο. Σήμερα,δεν έχουμε σχεδόν καμία σχέση./Ουδεν σχολιον.
50.
Δεν ντρέπομαι πια να ζητήσω βοήθεια, όταν τη χρειάζομαι. Δεν ξεχνάω ποιός με βοήθησε, ξεχνάω αυτόματα ποιόν έχω βοηθήσει εγώ με τη σειρά μου./ ε καλα, δεν ξεχνας....πετας και καμια σποντιτσα που και που....
51.
Δεν με συγκινούν οι δεσμοί αίματος όταν δεν συνοδεύονται από κοινά βιώματα ή έστω από έντονα συναισθήματα. Νιώθω ευτυχής και ασφαλής που προέρχομαι από μια βαθιά δεμένη οικογένεια./ετσι εξηγειται ρε παιδακι μου!Εισαι επιλεκτικα ευσυγκινητη, ΑΦΟΥ!
52.
Φοβάμαι τους εθισμένους ανθρώπους. Γενικότερα τον εθισμό από τον τζόγο, τα ναρκωτικά, το αλκοόλ. Κάποτε προσπάθησα να καταλάβω. Σήμερα δεν μπαίνω καν στη διαδικασία. /Δεν ξερω αν υπαρχει αποτελεσματικος τροπος αντιμετωπισης τετοιων καταστασεων....
53.
Αναγνωρίζω ότι έχω κόμπλεξ. Μην παίξεις με τις ευαίσθητες χορδές μου. Γίνομαι απρόβλεπτη./ Εσυ απροβλεπτη? ΔΝΤ (Δε Νομιζω Τακη)
54.
Διατηρούσα χρόνια σχέσεις που με έφθειραν. Έμαθα να αποχωρώ. Οικειοθελώς./ Καλιο αργα παρα αργοτερα!
55.
Αν με αφήσεις στον ήλιο, θα γίνω σαν αστακός. Δεν είναι καλή ιδέα. Μην ξεχνάς ότι είμαι και αλλεργική στα οστρακοειδή./ Βασικα, σαν της μαιμους «το κώλο» γινεσαι κι όχι σαν αστακος!
56.
Δεν ξέρω αν θα γίνω καλή μαμά. Ξέρω ότι ιδανικά θα ήθελα να γίνω η μαμά που έχω. /Το μονο σιγουρο ειναι οτι το παιδι σου θα τρωει απο μενα (μου το εχεις δηλωσει απειρες φορες)!
57.
Μου λείπει πάρα πολύ ένας άνθρωπος από την καθημερινότητά μου αλλά αναγνωρίζω ότι έτσι είναι καλύτερα. Μου αρκεί να ξέρω ότι είναι καλά και απαιτώ να ξέρει ότι τον αγαπώ πολύ./ Μαλλον το ξερει αλλα δεν του αρκει.......
58.
Δεν έχω μετανιώσει για πράγματα που έχω πει. Αντίθετα, έχω μετανιώσει για πράγματα που δεν έχω πει./ Όπως? (γραψε μας 100 πραγματα για τα οποια μετανιωσες που δεν τα ειπες....)
59.
Ο αυχένας μου είναι προβληματικός. Παρόλα αυτά, αρνούμαι να πάρω τα χέρια μου από το πληκτρολόγιο του υπολογιστή μου. / Εχεις την εντυπωση οτι ειναι μονο ο αυχενας,ε?.........
60.
Αν ψαχουλέψεις τα mp3 τραγούδια μου, θα βρεις σίγουρα κομμάτια του Ρόκκου και της Μποφίλιου./ Αν ρωτησω ποια ειναι αυτη, θα γελασουν πολυ ανθρωποι,ε?
61.
Δεν διστάζω να μοιραστώ 100 πράγματα για μένα με όσους δεήσουν να τα διαβάσουν.Δεν άργησα να καταλάβω ότι κάποια πράγματα όσο και να τα μοιραστείς, δε θα πάψουν ποτέ να είναι δικά σου./ Δεν ειπε κανεις το αντιθετο.
62.
Στην εφημερίδα ¨Μακεδονία¨ απέκτησα μετρικούς από τους σημαντικότερους φίλους μου: τη Νατάσσα, τη Μαρία, τη Χριστίνα και τον Λεόντιο./ Κριμα τα παιδια.....
63.
Όταν αρρωσταίνω, γκρινιάζω. Λίγο περισσότερο από τις υπόλοιπες μέρες./ Μηπως εισαι μονιμως αρρωστη τελικα?
64.
Έχω υπομονή. Εξαντλείται πια εύκολα./ Ποιον κοροιδευεις? Υπομονη δεν εχεις.-
65.
Μικρότερη ήμουν καλύτερος άνθρωπος. Όσο μεγαλώνω, γίνομαι πιο σκληρή, πιο αιχμηρή,πιο επιλεκτική, πιο δύστροπη. Δεν είμαι, όμως, το ίδιο απόλυτη. Θα προτιμούσα να είμαι./ Και τι θα κερδιζες?
66.
Αγαπώ τα ταξίδια. Απαραίτητη προϋπόθεση, η καλή παρέα./Λιγο κρασι, λιγο θαλασσα και τ’ αγορι σου..........
67.
Την Καβάλα την θεωρώ χωριό μου. Τους παππούδες της Μαρίας, δικούς μου. Στο σπίτι εκείνο έχω κάνει τον καλύτερο ύπνο της ζωής μου. / Τη Λυδια Καβαλας εννοει παιδια.....η Καβαλα δεν ειναι χωριο!
68.
Μια φορά αποφάσισα να μάθω να κεντάω. Μέχρι να τελειώσει, δεν το άφησα από τα χέρια μου./ Τωρα που ειναι? Μοιρασου το μαζι μας πλιιιιιιιιιιιιιιιιιζζζζζζζζζζζζ.......
69.
Δεν μπορώ να ακούσω τραγούδι του Πανταζή και του Παντελίδη. Δεν με ενοχλούν οι φωνές τους. Με ενοχλεί που κάθε φορά που τις ακούω, σκέφτομαι τη φυσιογνωμία τους./ Ασε μας καλε! «βασανιστειτε.........»
70.
Πες μου παραμύθι και πάρε μου τη ψυχή. Σαν εκείνα που μου έλεγε, όταν ήμουν μικρή η γιαγιά μου. Όχι σαν αυτά που λένε οι ενήλικοι στους ενηλίκους. Γιατί,σε αυτήν την περίπτωση, από πριγκίπισσα θα μεταμορφωθώ σε δράκο./Οτι τωρα δηλαδη, εσυ εισαι πριγκιπισσα...............
71.
Δεν θα ήθελα να πάω σε reunion παλιών μαθητών. Δεν νιώθω ότι έχουμε κάτι να πούμε./ γιατι εισαι προκατειλημενη?...........
72.
Επαναπαύομαι εύκολα. Χρειάζομαι ανθρώπους να με ταρακουνάνε. Ευτυχώς, αν χρειαστεί, μου ρίχνουν και χαστούκια./ με μεγαλη ευχαριστηση φανταζομαι.................
73.
Είμαι πλέον γνωστή και στα ΚΤΕΛ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ. Η κοπέλα με την κόκκινη βαλιτσούλα. /BRAVE: Η ΓΕΝΑΙΑ ΚΟΚΚΙΝΟΜΑΛΛΑ
74.
Κάθε Δευτέρα πρωί φεύγω από τη Χαλκιδική με βουρκωμένα μάτια και κάθε Παρασκευή επιστρέφω πάλι εκεί με ένα χαμόγελο έως τα αυτιά./Το αντιθετο ακριβως συμβαίνει στο Κωστα.....
75.
Πέρα από τα συμβατικά χρώματα, μου αρέσει να χρησιμοποιώ και τα λίγο πιο...ιντριγκαδόρικα. Καρπουζί, κομοδινί, ζαχαρί, γκρι αρζάν, βερντενίλ κλπ. Ο Κώστας συγχύζεται./ Ας τη ρωτησει καποιος ποιο ειναι «του παγου»!.............
76.
Από την πρώτη έως και την τρίτη λυκείου ίσιωνα τα μαλλιά μου. Οι φίλοι μου ανακάλυψαν ότι δεν ήταν το φυσικό μου όταν πήγαμε πρώτη φορά διακοπές μαζί./Καθε πρωι μαζι με τη Βιλυ, ξυπναει και η ζούγκλα.....τα μαλλια της!
77.
Σε έναν καυγά με την αδερφή μου, καταστράφηκε ολοσχερώς το cd του Δάντη. Αφού το βούτηξε πρώτο στο νερό, μετέπειτα το έσπασε. Ήταν πρώτη γυμνασίου. Δεν αγόρασα ξανά cd του Δάντη. / Γι΄αυτο μειωθηκαν οι πωλησεις του? Ε πες ετσι! Η Μαργυ φταιει...........
78.
Το παρατσούκλι μου στα λυκειακά μου χρόνια ήταν ¨βουνίσια¨. Χωρίς σχόλια.../Επισης εχουν γραφτει και τραγουδια γι’ αυτο, δεν θα τα «μοιραστεις» μαζι μας?
79.
Είμαι ευγενική με τους ευγενικούς. Εύκολα μπορώ να γίνω αγενής με τους αγενείς./Και ειναι τοσο διασκεδαστικο για όσους είναι παρόντες!
80.
Δεν ακούω στο ¨Βασιλική¨. Αρνούμαι πεισματικά. Για ευνόητους λόγους.../ Εξηγησε μας τους λογους, σε παρακαλω.
81.
Σκέφτομαι συνειρμικά. Γράφω συνειρμικά. /Ας το παραδεχτουμε αυτο.....
82.
Είμαι ερωτευμένη πολύ. Αγαπάω πιο πολύ. / Κι οταν συμβαινει αυτο, φοβασαι πολυ!
83.
Δεν με λες ψύχραιμη. Φροντίσω, όμως, να έχω δίπλα μου ψύχραιμους συνοδοιπόρους./Σε ο,τι αφορά εσένα, ναι. ΕΙΣΑΙ ΤΕΡΑΣ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑΣ.....Αλλα δεν ισχυει το ιδιο οταν θες να βοηθησεις καποιον δικο σου, για σκεψου το.....
84.
Πεισμώνω εύκολα. Εξίσου εύκολα, ξεπεισμώνω./ Απλα αστειο.
85.
Κάποιοι προτιμούν τα έργα από τα λόγια. Εγώ πάλι θα ήμουν ευτυχισμένη με έναν καλό συνδυασμό./Ναι και τους πιστευεις! Ολοι τα θελουν ολα! Πιστεψε με.......
86.
Προτιμώ να περπατώ ξυπόλυτη στο σπίτι. Αν με δεις να φοράω με δική μου πρωτοβουλία κάλτσες μάλλον νιώθω κρυωμένη./ Ναι ζηταει παντοφλες οταν ερχεται σπιτι και τις αφηνει κατω απο το τραπεζι!
87.
Συνηθίζω να διαγράφω όλα τα μηνύματά μου στο κινητό, αμέσως μόλις τα διαβάσω.Απλή συνήθεια. Τίποτα ύποπτο./ Πες αληθεια, αν σου το ελεγε αυτο καποιος αλλος, δεν θα σκεφτοσουν οτι ειναι λιγο σάικο?
88.
Δεν πειραματίζομαι εύκολα εάν δεν επιμείνει κάποιος. Όταν τελικά το κάνω, μου αρέσει τις περισσότερες φορές./ Μπορεις να γινεις λιγο πιο συγκεκριμενη?
89.
Η αχαριστία με εξοργίζει. Οι αχάριστοι ακόμα περισσότερο./ Αισθανεσαι ξεχωριστη γι’ αυτο?
90.
Δεν φοράω έντονο κραγιόν. Βάφω έντονα συνήθως τα μάτια μου. /Αν εβαζες και εντονο κραγιον, θα ειχες δουλεια με μεγαλες αποδοχες...................
91.
Δεν θα έκανα τατουάζ στο σώμα μου. Μάλλον.../ σε φανταζεσαι γρια και το απορριπτεις? Αν το αποφασιζες τελικα, τι σχεδιο θα επελεγες?
92.
Μυθοποιούσα εύκολα. Απομυθοποιώ ευκολότατα. /Ξερω ποιος ηταν ο πρωτος ανθρωπος που απομυθοποιησες, αλλα δεν θα το μοιραστω με ολους..............
93.
Για τους ανθρώπους μου απαιτώ τα...καλύτερα.Δεν συμβιβάζομαι με τίποτα λιγότερο./ τι γλυκοοοοοοοοοοοοο
94.
Μεταξύ μας, το ίδιο και για εμένα./τι πρωτοτυπο!
95.
Δεν συνηθίζω να λειτουργώ διεκπαιρεωτικά. Όταν το κάνω, κάτι δεν πάει καλά.Είτε με εμένα, είτε με αυτό που έχω αναλάβει./ Ψεύδεσαι ασύστολα τωρα κοπελια! Ακριβως το αντιθετο συμβαινει.
96.
(Προς τον άγνωστο αποστολέα της πρόκλησης) Δεν φοράω ¨μάσκες¨. Βαριέμαι. / Θα σε καταλαβαιναμε απο το μαλλι αλλωστε..........
97.
Δεν προλαβαίνω να φοβηθώ για το αύριο. Συνήθως, ξοδεύω τον χρόνο μου στο να φοβάμαι για το σήμερα. Ποσα ψεματα θα πεις ακομα???????Φοβασαι για τα παντα!
98.
Αν δεν ήταν ο Δημήτρης και η Χριστίνα, το ανανεωμένο moirasou.org δεν θα κατάφερνα ποτέ να το...χτίσω, όπως θέλω. / Οσοι σε ξερουμε καλα, ξερουμε ποιο ειναι το παρατσουκλι του «Δημητρη» που τον νευριαζει απιστευτα!
99.
Όταν...μεγαλώσω, θέλω το σπίτι μου να έχει τζάκι. Να κάθομαι με τον άντρα μου τα βράδια μετά τη δουλειά, να πίνουμε το κρασί μας ενώ έχουμε μόλις βάλει στο κρεβάτι τα παιδιά μας. Ξέρω ότι δεν ζητάω πολλά από τη ζωή, ξέρω ότι μπορεί να μην μου έρθουν όλα όπως θα τα ήθελα./ Αλλα το να ονειρευεσαι ειναι κι αυτο δωρεαν......ακομα! Τωρα με το ΔΝΤ δεν ξερουμε τι θα γινει..........
100.
Προτιμώ την Καρέζη από την Βουγιουκλάκη, το θέατρο από τον κινηματογράφο, τη μέρα από τη νύχτα, τα κεριά από τα φώτα, το τάβλι από το σκάκι, τα ελληνικά από τα ξένα τραγούδια, τα ζεστά από τα κρύα χέρια, το κρασί από την μπύρα, το πεπόνι από το καρπούζι, την αρχή από το τέλος. Αλλά δεν περνάνε όλα από το δικό μου χέρι. Πες μας τωρα οτι ξερεις και σκακι.............. και το κρασι και την μπυρα παντως τα κατεβαζεις σαν το μεθυστακα!
ΟΥΦ! ΤΕΛΕΙΩΣΑ ΚΙ ΕΓΩ!
Να σας πω κάτι και να μείνει εντελώς μεταξύ μας;
 
Οι φίλοι μου με ξέρουν καλά, πολύ καλά, και ναι, εγώ έτσι νιώθω ασφαλής.
 
Μαράκι, σε ευχαριστώ.
 
Με αγάπη,
Βίλυ


Παρασκευή 9 Νοεμβρίου 2012

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Γράφει ο Suspect




Η Επανάσταση φίλε μου, δεν είναι να πας στο Σύνταγμα, να τρως σουβλάκια, να σκας μπάφο, να μουτζώνεις το κοινοβούλιο, να κάνεις χαβαλέ με τους γύρω σου και να τσεκάρεις μπας και γνωρίσεις ένα γκομενάκι.

Καλά είναι αυτά αλλά δεν είναι Επανάσταση. Είναι παιδική χαρά. Είναι το ελληνικο γούντστοκ που άργησε κάτι δεκαετίες.
Η Επανάσταση πριν περάσει στη συλλογική δράση, πρέπει να κάνει μια στάση από το άτομο. Από μένα και από σένα.

Προϋποθέτει συνειδητοποίηση, μετάνοια, ειλικρινές κοίταγμα στον καθρέπτη, απόφαση και δράση.

Η Επανάσταση είναι:

Ο δημόσιος υπάλληλος να εργαστεί.
Ο ελεύθερος επαγγελματίας να κόβει απόδειξη. Και ο πελάτης να μη ντρέπεται να τη ζητάει.
Ο ανάρχας να σταματήσει να καίει και να καταστρέφει το μαγαζί του φουκαρά που προσπαθεί να τα φέρει βόλτα σε τόσο δύσκολες εποχές.
Ο εθνικιστής να αγαπάει την πατρίδα του, χωρίς να επιθυμεί τη σφαγή των υπολοίπων.
Ο φοιτητής να σπουδάσει και να μην κλείνει τα πανεπιστήμια προφασιζόμενος «αγώνες» για την παιδεία.
Ο εφοριακός να κάνει σωστά τη δουλειά του.
Ο δικαστής να δικάσει δίκαια.
Ο νέος να προσπαθήσει να εργαστεί και όχι να κολλάει στις κομματικές νεολαίες με σκόπο την επαγγελματική αποκατάσταση. Ούτε χρειάζεται να καταστρέφει κτίρια, βιβλία,θρανία γιατί είναι μαχητής.
Ο γιατρός να μη ζητάει εξτα αμοιβές. Και αν τις ζητήσει ας κόψει απόδειξη.
Ο ταρίφας να μην κλείνει τα αεροδρόμια και τα λιμάνια επειδή του θίγουν τα συμφέροντα.
Ομάδες όπως το ΠΑΜΕ, το συνδικαλισταριό, τα λογής λογής κομματόσκυλα να σταματήσουν να φέρονται σαν ανθέλληνες και σαν εξτρεμιστές μουσουλμάνοι.
Ο ΔΕΗτζής να μην κατεβάζει το ρεύμα ( λες και δεν πληρώσαμε ολοι πάγιο ) επειδή τέλειωσαν μερικά εξοργιστικά προνόμια.
Ο σκουπιδιάρης να μαζέψει τα σκουπίδια και όχι να αράζει στις καφετέριες επειδή κάνει απεργία
Ο απεργός να μην κλείνει το δρόμο σε οποιον θέλει να πάει στη δουλειά του και να μην απαγορεύει φασιστικά τη μετακίνηση στους υπολοίπους.
Ο Ελληνας πολιτικός να αγαπήσει την Ελλάδα.
Ο υδραυλικός και ο ηλεκτρολόγος να το πάρουν απόφαση ότι δεν μπορούν με 10’ δουλειάς να θέλουν να βγάλουν μηνιάτικο. Και μαύρο.
Ο ιδιοκτήτης καφενείου, μπαρ, ταβέρνας, κλάμπ, να μην κατακλέβει το κράτος.
Ο βενζινάς να μη νοθεύει τη βενζίνη.
Ο αγρότης να χρησιμοποιήσει τις επιχορηγήσεις για να καλλιεργήσει και όχι κάτι ψιλά στον Πακιστανό και τα υπόλοιπα στα μπουζούκια και στα καλόμπαρα ( το «α» με ωμέγα»).
Ο εκδότης να μην έχει δημοσιογράφους ανασφάλιστους, με μπλοκάκια και να τους δίνει ψιχουλάκια.
Όταν ο δημόσιος λειτουργός ζητάει μίζες για να εκτελέσει το καθήκον του, τότε ο πολίτης να τον παίρνει με τις πέτρες.
Ο πλούσιος που δεν ξέρει τι εχει, και εχουν να φάνε και τα τετράκις εγγόνια του, να κάνει και μια ελεημοσύνη.
Ο έμπορος να βάζει ενα λογικό κέρδος στα προϊόντα του και να μην αισχροκερδεί.
Ο μάστορας και ο τεχνίτης να εχουν συνέπεια, επαγγελματισμο, να τηρούν τα χρονοδιαγράμματα και να μη σου λένε στην αρχη οτι κάνει 10 ευρώ και μετά «α, ξέρεις, τελικά μας πήγε50…»
Ο καθένας μας να καταλάβει ότι αν παίζει μια καβάτζα ( μαύρο χρήμα, αραλίκι στο γραφείο και άδειες από τη σημαία ) ας το πάρει απόφαση: Ότι φάγαμε, φάγαμε. Ωρα για δουλειά.
Αθλιότητες όπως αυτή των κλειστών επαγγελμάτων, του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, των αιώνιων φοιτητών, των διορισμών εκτος ΑΣΕΠ, της απονομής δικαιοσύνης σε τόσο χρόνο οσο κάνει μια χελώνα το Αθήνα Λαμία, των 19 επιδομάτων των υπαλλήλων της Βουλής,πρέπει να τελειώσουν. Οριστικά.
Να σταματήσουμε τα άλλοθι. Φταίνει οι πολιτικοί, οι παπάδες και οι βιομήχανοι. Είμαστε μια κοινωνία λαμογιών, ο καθένας κοίταξε που θα τρουπώσει, και εκλέξαμε λαμόγια πολιτικούς. Αν ομως αλλάξουμε εγω και εσυ, τότε ή θα βελτιωθούν, ή θα φύγουν.
Αν δεν δικαιούσαι σύνταξη, μην κάνεις λαδώνοντας, τον ανάπηρο για να την πάρεις.
Να μην αποβλακώνεσαι με τα λαϊκοποπ σκυλάδικα, τα τούρκικα σιριαλ, το να κάθεσαι ατέλειωτες ωρες στο facebookκαι λοιπά «κοινωνικά» - μοναχικά - δίκτυα, το ΚΙΝΟ και το πάμε στοίχημα. Μην πας.Βρες ένα χόμπι και άσκησε το σώμα και το πνεύμα σου.
Αντι να προσφέρεις κακία είτε με το Λόγο σου είτε με τα έργα σου, κάνε μια καλοσύνη.Οπου υπάρχει άνθρωπος υπάρχει και μια ευκαιρία για καλοσύνη.
Οι μέρες μας είναι μέρες ευθύνης. Ατομικής ευθύνης.

Αυτά φίλε μου είναι η Επανάσταση.
Στο βαθμό που, μου και σου αναλογεί, επαναστάτησε.

Αν πίστευεις ότι τίποτα από τα παραπάνω δεν μπορεί να γίνει, τότε δεν έχουμε καμία ελπίδα και θα μας βάλουν έναν υπέροχο τοποτηρητή και επίσημα και καλή μας τύχη…

Αλλά τι λέω…
Οταν ο Ελλην επαναστατεί, χαλάει το σύμπαν. Κινεί Γη και Ουρανό. Και τι δεν κάνει: Like στο facebook, join σε επαναστατικες fanpages, retweet στο twitter, +1 στο google plus, γράφει θούριους στο blog του. Αλλάζει το παρόν και το μέλλον.

Ο Ηρωας.
 
Τον Suspect θα τον συναντήσεις και:

Στο μπλογκ του:
www.suspect.gr

Ραδιοφωνικές εκπομπές:
Κάθε Δευτέρα βράδυ 22:00 - 00:00 στον MUSIC HEAVEN - www.musicheaven.gr
                                                                        &
Κάθε Τρίτη μεσημέρι 14:00 - 15:00 στον CANNIBAL RADIO - www.cannibalradio.com

Twitter: Suspectblog
Skype: suspect.suspect
Google+ : Suspect
Αν εχεις iphone, στο App store ή Android στο Android Market: Suspectblog

Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2012

Ψυχοθεραπεία


Γράφει η Άννυ Ζουργού

(αφιερωμένο στον Ντάνη, στον Ντένη, στο Σκράπυ, στο Λάκη, αλλά κυρίως στο Ρούντυ μου..)

Αθάνατη ελληνική tv σε περίοδο κρίσης. Μαύρη μαυρίλα πλάκωσε… Το προσωπικό μου αντίδοτο γνωστό σε φίλους και γνωστούς: internet, google, εικόνες με ζώα, ειδικά κουτάβια και σκυλάκια. Σε επόμενο στάδιο βιντεάκια στο youtube και η χαρά συνεχίζεται.

Ξέρω-ξέρω.. Το λιγότερο που μονολογείτε αυτή τη στιγμή είναι: «τι λέει το μαγεμένο;!». Κι όμως. Όταν έρχομαι σε επαφή με ζώα, ειδικά με σκυλάκια, νιώθω την καθαρότητα του κόσμου. Όχι των ανθρώπων (αύτη την αμφισβητώ όλο και περισσότερο τελευταία). Του κόσμου, του πλανήτη, της φύσης. Τι σημαίνει ανιδιοτελής αγάπη, τι σημαίνει προστασία, τι σημαίνει στοργή, τι σημαίνει να χοροπηδάς από χαρά χωρίς να ντρέπεσαι, να σκουντουφλάς πάνω σε έπιπλα για να πιάσεις μια τρελόμπαλα, να σου τρέχουν τα σάλια επειδή βλέπεις μια λιχουδιά.

Σκεφτείτε το. Είναι στα αλήθεια τόσο διαφορετικά από εμάς; Πόσοι δε θέλουμε να κάνουμε όλα τα παραπάνω, αλλά οι ανθρώπινες συμβάσεις μας κάνουν να αισθανόμαστε ντροπή; Πόσο σημαντικό είναι τα παιδιά να μεγαλώνουν με σεβασμό για τη φύση και την αίσθηση της ευθύνης για ένα πλάσμα που εξαρτάται από αυτά; Να μαθαίνεις από τόσος δα ότι οικογένεια σημαίνει να φροντίζεις και να σε φροντίζουν.

Γι’ αυτό, πάρτε τα σκυλιά και τα παιδιά σας και κυλιστείτε στα χώματα, στην άμμο. Στο γρασίδι, στα χαλιά σας… Όπου μπορείτε τελοσπάντων! Αγαπήστε τον εαυτό σας και τους άλλους με τα κριτήρια των σκύλων: δε με νοιάζει αν είσαι φτωχός, πλούσιος, όμορφος,άσχημος, χοντρός, αδύνατος, περίεργος, μοναχικός.. Αν μ’αγαπάς –και άρα ξέρεις να αγαπάς- σ’αγαπώ κι εγώ!! Και τότε, εκείνο το γλείψιμο στη μούρη, είναι η καλύτερη απελευθερωτική ψυχοθεραπεία στον κόσμο.-



 

Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2012

Χορεύοντας με το τζίνι τη μελωδία του Ποτέ!

Γράφει η Δανάη Οφάκογλου



Σωστό ή Λάθος;....Κορώνα ή Γράμματα;; και πολλά άλλα τέτοιου τύπου ερωτήματα!

Τι το' θελα κι εγώ το ποτέ...κάποια μέρα θα κατέληγα στο ποτέ μη λες ποτέ, αργά ή γρήγορα!Και να σου τώρα να παίζω με τις σκέψεις ενα παιχνίδι πάρε-δώσε, ανελέητο, που δε ξέρω κι αν με οδηγεί κάπου....έτσι βρε αδερφέ για να ξέρω τι να κουβαλήσω μαζί μου, ποιό ύφος να φορέσω και ποια συναισθήματα να διαλέξω, για το μενού της ιστορίας...
Πλάθεις εικόνες, στιγμές..κάνεις σχέδια, θαρρείς και κάποιος σου υποσχέθηκε οτι το τζίνι θα εκπληρώσει τις ευχές σου...τωρα τρείς θα΄ναι οι ευχές, λιγες παραπάνω;; χμμ...απάντηση δεν έχω..ελπίζω όμως!! Μιας και μπήκα στο χορό ε ας χορέψω...
Avanti maestro
λες μέσα σου αλλά...........
Κι εκεί έρχεται η παύση..το κενό..το τίποτα!Η εξέλιξη ή δεν βιάζεται να έρθει ή κάποιος την σταμάτησε στο δρόμο και την απασχολεί έτσι απλά για να παίξει με τα δικά μου νεύρα..λες;;Κι αν ρωτήσω γιατί, είμαι σίγουρη πως απάντηση δε θα πάρω...κι αν πάρω, θα μ'αρέσει;;; Πολλά ζωτάω!Μείνε με τη απορία γλυκιά μου...ακούγεται μια φωνή.. Εσύ ήσουν αυτή που έλεγε “ποτέ”!
Τώρα κάθησε αναπαυτικά και περίμενε...περίμενε...περίμενε....

Για να σε δω τώρα..θα ξαναπείς ΠΟΤΕ;

Δευτέρα 29 Οκτωβρίου 2012

Ερωτικά γράμματα από σπουδαίους άνδρες...

Η Άννυ Ζουργού μεταφράζει για το moirasou.org ένα από τα αγαπημένα της ερωτικά γράμματα.

Στην παρακάτω φωτογραφία με τον...Ρωμαίο της. Γιατί όσο κι αν μεγαλώνουμε, εμείς εξακολουθούμε να θέλουμε να είμαστε η Ιουλιέτα του Ρωμαίου που επιλέξαμε να πρωταγωνιστεί στο παραμύθι μας... Στο δικό μας παραμύθι...



Love Letters of Great Men
(Ludwig van Betthoven to his Immortal Beloved)

Good Morning, on 7 July
Even in bed my ideas yearn towards you, my Immortal Beloved, here and there joyfully, then again sadly, awaiting from Fate, whether it will listen to us. I can only live, either altogether with you or not at all. Yes, I hate determined to wander about for so long far away, until I can fly into your arms and call myself quite at home with you, can send my soul enveloped by yours into the realm of spirits- yes, I regret, it must be. You will get over it all the more as you know my faithfulness to you; never another one can own my heart, never- never! O God, why must one go away from what one loves so, and yet my life in W. as it is now is a miserable life. Your love made me the happiest and unhappiest at the same time. At my actual age I should need some continuity, sameness of life- can that exist under our circumstances? Angel, I just hear that the post goes out every day- and must close therefore, so that you get the L. at once. Be calm- love me- to-day-yesterday.
What longing in tears for you- You- my Life- my All- farewell. Oh, go on loving me – never doubt the faithfullest heart
Of your beloved
L
Ever thine.
Ever mine.
Ever ours.



Καλημέρα, 7 Ιουλίου
    Ακόμα και στο κρεβάτι οι σκέψεις μου γέρνουν με λαχτάρα προς εσένα, Αθάνατη Αγάπη μου, εδώ κι εκεί, άλλοτε χαρούμενα, άλλοτε πάλι θλιμμένα, αναμένοντας από τη Μοίρα αν θα μας εισακούσει. Μπορώ να ζήσω είτε μαζί σου, είτε καθόλου.  Ναι, αποφάσισα να περιπλανιέμαι για τόσο πολύ, μακριά, ωσότου να μπορώ να πετάξω μέσα στην αγκαλιά σου και να νιώσω ήρεμος στο σπίτι μου, να μπορώ να στείλω πια την ψυχή μου, με φάκελο τη δική σου, στον κόσμο των πνευμάτων- ναι, λυπάμαι, εκεί πρέπει να είναι. Θα το ξεπερνάς όλο και περισσότερο, όσο θα ανακαλύπτεις την πίστη μου σε σένα. Ποτέ καμία άλλη δεν μπορεί να έχει την καρδιά μου, ποτέ – ποτέ! Θεέ μου, γιατί να πρέπει να φεύγουμε μακριά από αυτά που αγαπάμε τόσο πολύ, κι όμως, η ζωή μου στη Β. όπως είναι τώρα είναι μίζερη ζωή. Η αγάπη σου με έκανε τον πιο ευτυχή και τον πιο δυστυχή ταυτόχρονα. Στην ηλικία μου θα έπρεπε να επιζητώ κάποια συνέχεια, τη ρουτίνα της ζωής- μπορεί άραγε αυτό να υπάρξει στη δική μας περίπτωση; Άγγελέ μου, μόλις μαθαίνω ότι το ταχυδρομείο αποστέλλεται καθημερινά- και γι’ αυτό πρέπει να σ’ αφήσω, για να παραλάβεις το γράμμα μου άμεσα. Να είσαι ήρεμη- να μ’ αγαπάς- σήμερα- χθες.
    Πόση επιθυμία στα δάκρυά μου για σένα- Εσένα- Ζωή μου- τα Πάντα μου- αντίο. Συνέχισε να με αγαπάς- ποτέ μην αμφισβητήσεις την πιο πιστή καρδιά
Του αγαπημένου σου
Λ.
Για πάντα δικός σου.
Για πάντα δική μου.
Για πάντα μαζί.

***Στη δική μου… αγάπη και σε όσους ερωτεύονται παντοτινά.


Υγ: Συγχωρέστε μου την ερασιτεχνική μετάφραση. 
                                    Άννυ

Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2012

Τικ-τακ...και πάμε!

Γράφει η Δανάη Οφάκογλου



      Και ξυπνάς ενα πρωί -μπορεί και με λιακάδα-, κοιτάς γύρω σου και αναρωτιέσαι αν η απόφαση ήταν δική σου ή αν κάποιος άλλος σε έβαλε να πρωταγωνιστήσεις στο έργο της ζωής σου χωρίς όμως να γνωρίζεις το σενάριο....Και λέω εγώ, μα γίνεται;; Κάτι έχεις κάνει λάθος φίλε ή φίλη!!

'Ολα
είναι θέμα επιλογών τελικά...Τα υπόλοιπα είναι δικαιολογίες για να παραπλανήσεις το νού και να υποστηρίξεις τη “λάθος” επιλογή σου.. Για πόσο όμως; Και τελικά αξίζει να παραμυθιάζεσαι και να θυσιάζεις στιγμές και ίσως μια ολόκληρη ζωή γιατί απλά και μόνο ΠΡΕΠΕΙ...; Τικ-τακ ο χρόνος περνάει...Μπορείς να αλλάξεις την επιλογή σου, να επιστρέψεις σε εκείνη, την αρχική, την παλιά....Αυτήν που πάντα ήθελες να ακολουθήσεις αλλά η εποχή βλέπεις δεν σου το επιτρέπει!! Γιατί όλα πια πρέπει να γίνονται γρήγορα, εύκολα και όσο το δυνατόν πιο βολικά... “Που να τρέχουμε τώρα μωρέ”, “δε βαριέσαι” “βολέψου με αυτό”....και πάει λέγοντας!

Τικ-τακ...ο χρόνος περνάει... Εσύ, όμως, ακόμη μπορείς να παλέψεις για αυτό που πραγματικά θέλεις...Ό,τι κι αν είναι αυτό...Δουλειά, σύντροφος, σπουδές, ίσως κι ενα απλό αντικείμενο...
Μην ικανοποιείσαι με ό,τι απλά σε κάνει καλά... Ικανοποιήσου με αυτό που σε κάνει να νιώθεις πλήρης και γεμάτος ολοκήρωτικά, που θα σε πάει όχι ενα βήμα αλλά δυο βήματα παρακάτω!! Που δε θα χρειάζεται να ξυπνάς πια το πρωί και να αναρωτιέσαι για το τί έχει πάει λάθος...Απλά θα απολαμβάνεις την επιλογή σου....

Ακούγεται ιδανικό ε;; Εγώ, όμως, έτσι θέλω να βλέπω τα πράγματα....Ρομαντικά;; χμμ,δε ξέρω...Θετικά;; Σίγουρα ναι.. Γιατί στην εποχή του εφήμερου, του εύκολου και του "δε βαριέσαι", εγώ θα συνεχίσω να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο και τη ζωή μου δυο βήματα παρακάτω...

      Εσύ;;

Τικ-τακ...ο χρόνος περνάει...
      Όλα είναι στο χέρι σου!