Αν μιλούσαν οι άντρες...

Από το βιβλίο Αν μιλούσαν οι άνδρες του Κλινικού Ψυχολόγου Alon Gratch, Ph. D.

Ο Δρ. Άλον (ειδικευμένος να βλέπει άνδρες)αποκαλύπτει τις βαθύτερες ανησυχίες των επισκεπτών του για να ερμηνεύσει τον τρόπο που δρουν, φαντασιώνονται και προβληματίζονται οι άνδρες.

Ο Κάκτος

Ένας πελάτης μου, αφού τον είχαν απολύσει από την εταιρεία του-μια θέση που δεν του άρεσε εφόσον υποσυνείδητα την σαμποτάριζε-είδε ένα όνειρο για έναν κάκτο στην έρημο. "Ο κάκτος ήμουν εγώ", είπε αναλύοντας το όνειρό του, "μεταφυτευμένος από γόνιμο έδαφος σ' ένα γυμνό τοπίο που θα έπρεπε να επιβιώσω με τόσο λίγη τροφή". Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο μ' αυτήν την ερμηνεία, όμως, αντίθετα με τον πελάτη μου, δεν ένιωσα λύπη για αυτόν. Ενώ είχε λόγους να ανησυχεί-είχε να ζήσει την οικογένειά του και ήταν απίθανο να βρει μια τόσο υψηλή θέση σε άλλη εταιρεία-εγώ είδα τον κάκτο σαν ένα άλλο πιο περίπλοκο σύμβολο. Ο πελάτης μου με την αυτολύπησή του τιμωρούσε τους άλλους-ήταν σαν να λέει μεταφοριά, "Εσύ μια βελανιδιά δεν μπορείς να καταλάβεις τι σημαίνει να είσαι κάκτος". Η αλήθεια είναι ότι ο κάκτος επιζεί σε δύσκολες συνθήκες και προστατεύεται από τα αγκάθια του.
Σε περίπτωση που αναρωτιέστε, του το είπα αυτό που σκέφτηκα παραπάνω για τους κάκτους, έστω κι αν η κατάθλιψη και το άγχος του που έχασε τη δουλειά του ήταν ειλικρινή. Η εμπειρία μού έχει δείξει ότι η καλύτερη στιγμή για να χτυπήσεις την αυτοκαταστροφικότητα στους άνδρες είναι όταν τους πετύχεις στις μαύρες τους-αλλιώς δεν σε ακούνε. Επίσης, λέγοντας τα πράγματα όπως είναι, αγγίζει τον ηρωικό τους ανδρισμό. Είναι παράξενο, αλλά αν τους επικρίνεις σε μια στιγμή αδυναμίας, στην ουσία τους στηρίζεις. Κι εκείνη τη στιγμή, όταν εκείνοι είναι στις μαύρες τους και δεν τους έχει απομείνει καμία ψευδαίσθηση, παραδόξως τους ενδυναμώνει να ακούνε ότι δεν είναι θύματα, αλλά ότι αυτοί τα έχουν μουσκέψει.
Όταν ο αυτοκαταστροφικός άνδρας πιάσει πάτο, είναι επίσης η καλύτερη στιγμή να σκήσετε την ακαταμάχητη επιθυμία σας να βοηθάτε τους άλλους. Όμως δεν πρέπει να ξεπεράσετε κάποιο επίπεδο παρέμβασης. Είναι ίσως βοηθητικό να προσφέρετε σε κάποιον το όνομα κάποιου θεραπευτή, αλλά όχι και να του τηλεφωνήσετε εσείς. Ίσως να είναι αρκετό να του προσφέρετε ένα μέρος να μείνει, αλλά όχι να του δώσετε χρήματα. Είναι βοηθητικό να του υπενθυμίσετε για μια φορά κάτι που ξέχασε, αλλά όχι και τη δεύτερη και την τρίτη. Αν του υπενθυμίσετε μια φορά ν' αλλάξει την καμένη λάμπα ίσως είναι καλό, αλλά να το κάνετε εσείς για αυτόν και μετά να παραπονιέστε, δεν είναι και τόσο γόνιμο.

Άντρες...

Από το βιβλίο Και οι ξανθιές έχουν ψυχή της Έλενας Ακρίτα, Εκδόσεις Καστανιώτη

Γιατί οι άντρες κατουράνε έξω από την λεκάνη; Δεν το καταλαβαίνω αυτό το πράγμα. Ο Θεός τους προίκισε με μια σπάνια ανατομική ευθυβολία. Στέκεσαι όρθιος, έχεις οπτική επαφή με τον στόχο, αυτό ήτανε, τέρμα. Ούτε φιλοσοφία χρειάζεται ούτε ευφυϊα, ούτε προπόνηση επί εικοσιτετράωρου, για να μαρκάρεις σωστά. Οπότε, γιατί οι άνδρες κατουράνε έξω από την λεκάνη; Γιατί μπαίνεις στο μπάνιο και βλέπεις αυτό το χύμα, αυτό το διάσπαρτο, αυτή τη χαρά του σφουγγαρόπανου;
Γιατί οι άνδες βρίζουν τόσο πολύ όταν οδηγούν; Γιατί φταίει πάντα ο άλλος, ο απέναντι, ο αντίθετος, αυτός που έχει προτεραιότητα, αυτός που δεν έχει προτεραιότητα, αυτός που του βγήκε από αριστερά, αυτός που είναι γέρος, αυτός που είναι γιατρός, αυτός που είναι γυναίκα, αυτός που είναι ταξιτζής, αυτός που διαθέτει μικρότερο αμάξι; Γιατί κατεβάζουν το παράθυρο και εκστομίζουν βλακώδη του τύπου:
-Ποιος είσαι ρε μ...., ο Φιντιμπάλντι είσαι;
-Στους Ζουλού το πήρες το δίπλωμα;
-Ε, βέβαια, έχει Ζάσταβα ο μ...., κρατιέται τέτοιος κυβισμός, δεν κρατιέται.

Γιατί οι άνδρες καταστρέφουν τα ηλεκτρολογικά του σπιτιού; Μόλις προκύψει ο χαβαλές με πρίζα, καλώδιο, ασφάλεια, ρελέ; Όοοοχι, μην τηλεφωνήσουμε στον Θανάση. Όοοοχι, ο Θανάσης θα μας γδάρει ζωντανούς, άσε που είναι και σκιτζής στη δουλειά του. Όοοοοχι, αυτοί ξέρουν καλύτερα. Αυτοί θα το φτιάξουν. Κατεβάζουν τον γενικό, σκαρφαλώνουν και σε καμιά σκάλα-έτσι, άνευ αντικειμένου-και κάθονται και κοιτάνε τον πίνακα. Τον κοιτάνε αυτόν τώρα. Πέφτει μια παύση, μια σιωπή, μια νέκρα μες στο σπίτι. Και ύστερα ομιλεί ο εμπειρογνώμονας, ο πραγματογνώμονας, ο επαϊων, ο ειδήμων, ο μην ξεράσω:
-Υπάρχει πρόβλημα.
-Υπάρχει πρόβλημα, ευχαριστώ πολύ. Μια οικογένεια βυθισμένη στο σκοτάδι, με τα τρόφιμα να ψυχορραγούν στο ψυγείο, τα κρέατα και τα βουτύρατα να φωνάζουν συμβολαιογράφο να συντάξουν τη διαθήκη τους και ο σκαρφαλωμένος ο ξερόλας σού λέει ότι υπάρχει πρόβλημα. Το οποίο, εντελώς παρεπιπτόντως, δεν μπορεί να το λύσει. Όχι γιατί δεν ξέρει, όοοοχι. Απλά, του λείπει το απαραίτητο εργαλείο. Αυτό που εντελώς παρεπιπτόντως το έχει ο Θανάσης. Που παρεπιπτόντως τον φωνάζουμε και διορθώνει τη βλάβη σε δυο λεπτά.
Γιατί οι άντρες τα ξέρουν όλα; Αλλά όλα; Ποιό είναι το καλύτερο λαπτοπ που κυκλοφορεί αυτήν την στιγμή την αγορά. Ποιο το καλύτερο καρπούζι στη Λαϊκή. Ότι αυτή η θεά, η κουκλάρα, μέσα από το παντελόνι έχει κυτταρίτιδα. Ποιά μετοχή θα πάρει τα πάνω της.Πού πρέπει να χτυπήσεις τώρα οικόπεδο, γιατί με τους Ολυμπιακούς του 2004 θ' ανέβει η αξία του. Ξέρουν πώς πρέπει να μαγειρέψεις, χωρίς να ξέρουν να μαγειρέψουν. Ξέρουν ν' απαντήσουν σε όλες τις απορίες του παιδιού, ασχέτως αν του λένε άλλα αντ' άλλα τα μεγάλα της Παρασκευής το γάλα. Ξέρουν Ιατρική, Νομικά, φιλοσοφία, Κοινωνιολογία και να κρεμάνε κουρτίνες.
Γιατί οι άντρες φοράνε κόκκινες γραβάτες; Τι είναι η κόκκινη η λύσσα η κακιά στο λαιμό; Από πού τους προέκυψε το σύνδρομο; Από τον κ. Σημίτη που έβαλε μία να ορκιστεί Πρωθυπουργός και έκτοτε δεν την βγάζει με τίποτα; Τον έχουν για πρότυπο; Ψυχραιμία, παιδιά. Ο Σημίτης είναι, δεν είναι ο Γκοτιέ.
Γιατί οι άνδρες αγοράζουν παιχνίδια στα παιδιά τους, για να τα παίζουν οι ίδιοι; Μονίμως ένας μαντράχαλος καθισμένος στη μοκέτα συναρμολογεί τρενάκια. Στο μεταξύ, το δύσμοιρο το ανήλικο κάθεται και τον κοιτάζει. Μην του μιλήσει κιόλας και τον αποσυντονίσει. Και αφού το κάνει πλίνθοι και κέραμοι, σηκώνεται πιασμένος ο μεσήλιξ, ο παλίμπαις, από τα πατώματα και αναφωνεί "αλήτες, ένα σωρό λεφτά για ψευτοπράγματα". Και μένει το παιδί στη μοκέτα με το τσαταλιασμένο πλέι-μομπίλ.
Γιατί οι άντρες μιλάνε συνέχεια για το στρατό; Τι με κόφτει εμένα ο λοχίας ο στραβοκάννης και ο Νίκος ο Τσίμπουρας από τις Σέρρες και η φοβερή πλάκα που κάνανε στο δεκανέα κι άμα σου τη διηγηθεί είναι ένα ξερατό και πρέπει να κάνεις ότι γελάς κιόλας; Και "αυτά ήτανε χρόνια" και "τότε γίναμε άντρες" και "δεν θα ξεχάσω μια φορά...". Να ξεχάσεις. Να ξεχάσεις, να ξεχάσεις!
Γιατί οι άντρες λένε αηδίες όταν ερωτεύονται; Όλη αυτή η αποθέωση της κοινοτοπίας από πού εκπορεύεται; Με τι θάρρος θα με κοιτάξεις στα μάτια και θα μου πεις εμένα "σ' αγαπώ, μέχρι τώρα τ' λεγα, αλλά δεν το εννοούσα", "μ΄ εσένα μπορώ να επικοινωνώ", "θέλω να είμαστε μαζί για πάντα", συγνώμη, αλλά με τι μούτρα θα μου τα πεις όλα αυτα΄;
Γιατί οι άντρες μιλάνε συνέχεια για τη μάνα τους; Τι είναι αυτό το χαζό "η μάνα μου έλεγε μια μεγάλη κουβέντα: "κάλλιο γαϊδουρόδενε, παρά γαϊδουρογύρευε". Μόνο η μάνα του το έλεγε; Η υπόλοιπη Ελλάδα μπρίκια κόλλαγε;
Γενικώς, γιατί οι άνδρες είναι πιο έξυπνοι, πιο ψηλοί, πιο μορφωμένοι, πιο ευαίσθητοι, πιο γοητευτικοί, πιο νέοι, πιο καλοί άνθρωποι, πιο χρηστοί, πιο ενάρετοι, πιο...
Τελικά-γιατί οι άντρες είναι τόσο μα τόσο άνδρες;