Αν μιλούσαν οι άντρες...

Από το βιβλίο Αν μιλούσαν οι άνδρες του Κλινικού Ψυχολόγου Alon Gratch, Ph. D.

Ο Δρ. Άλον (ειδικευμένος να βλέπει άνδρες)αποκαλύπτει τις βαθύτερες ανησυχίες των επισκεπτών του για να ερμηνεύσει τον τρόπο που δρουν, φαντασιώνονται και προβληματίζονται οι άνδρες.

Ο Κάκτος

Ένας πελάτης μου, αφού τον είχαν απολύσει από την εταιρεία του-μια θέση που δεν του άρεσε εφόσον υποσυνείδητα την σαμποτάριζε-είδε ένα όνειρο για έναν κάκτο στην έρημο. "Ο κάκτος ήμουν εγώ", είπε αναλύοντας το όνειρό του, "μεταφυτευμένος από γόνιμο έδαφος σ' ένα γυμνό τοπίο που θα έπρεπε να επιβιώσω με τόσο λίγη τροφή". Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο μ' αυτήν την ερμηνεία, όμως, αντίθετα με τον πελάτη μου, δεν ένιωσα λύπη για αυτόν. Ενώ είχε λόγους να ανησυχεί-είχε να ζήσει την οικογένειά του και ήταν απίθανο να βρει μια τόσο υψηλή θέση σε άλλη εταιρεία-εγώ είδα τον κάκτο σαν ένα άλλο πιο περίπλοκο σύμβολο. Ο πελάτης μου με την αυτολύπησή του τιμωρούσε τους άλλους-ήταν σαν να λέει μεταφοριά, "Εσύ μια βελανιδιά δεν μπορείς να καταλάβεις τι σημαίνει να είσαι κάκτος". Η αλήθεια είναι ότι ο κάκτος επιζεί σε δύσκολες συνθήκες και προστατεύεται από τα αγκάθια του.
Σε περίπτωση που αναρωτιέστε, του το είπα αυτό που σκέφτηκα παραπάνω για τους κάκτους, έστω κι αν η κατάθλιψη και το άγχος του που έχασε τη δουλειά του ήταν ειλικρινή. Η εμπειρία μού έχει δείξει ότι η καλύτερη στιγμή για να χτυπήσεις την αυτοκαταστροφικότητα στους άνδρες είναι όταν τους πετύχεις στις μαύρες τους-αλλιώς δεν σε ακούνε. Επίσης, λέγοντας τα πράγματα όπως είναι, αγγίζει τον ηρωικό τους ανδρισμό. Είναι παράξενο, αλλά αν τους επικρίνεις σε μια στιγμή αδυναμίας, στην ουσία τους στηρίζεις. Κι εκείνη τη στιγμή, όταν εκείνοι είναι στις μαύρες τους και δεν τους έχει απομείνει καμία ψευδαίσθηση, παραδόξως τους ενδυναμώνει να ακούνε ότι δεν είναι θύματα, αλλά ότι αυτοί τα έχουν μουσκέψει.
Όταν ο αυτοκαταστροφικός άνδρας πιάσει πάτο, είναι επίσης η καλύτερη στιγμή να σκήσετε την ακαταμάχητη επιθυμία σας να βοηθάτε τους άλλους. Όμως δεν πρέπει να ξεπεράσετε κάποιο επίπεδο παρέμβασης. Είναι ίσως βοηθητικό να προσφέρετε σε κάποιον το όνομα κάποιου θεραπευτή, αλλά όχι και να του τηλεφωνήσετε εσείς. Ίσως να είναι αρκετό να του προσφέρετε ένα μέρος να μείνει, αλλά όχι να του δώσετε χρήματα. Είναι βοηθητικό να του υπενθυμίσετε για μια φορά κάτι που ξέχασε, αλλά όχι και τη δεύτερη και την τρίτη. Αν του υπενθυμίσετε μια φορά ν' αλλάξει την καμένη λάμπα ίσως είναι καλό, αλλά να το κάνετε εσείς για αυτόν και μετά να παραπονιέστε, δεν είναι και τόσο γόνιμο.

Άδραξε τη στιγμή...

Από το βιβλίο Άδραξε τη στιγμή της Barbara De Angelis, Ph.D

Όταν περνάμε τη ζωή μας προετοιμάζοντας το μέλλον, αντί να απολαμβάνουμε το παρόν, καταλήγουμε να αναβάλλουμε την ευτυχία. Χάνουμε την ικανότητά μας να εκτιμούμε και να βιώνουμε τη χαρά κι έτσι, όταν έχουμε την ευκαρία για αληθινές στιγμές, την αφήνουμε να φύγει. 

Η ζωή μπορεί να βρεθεί μόνο στην παρούσα στιγμή. Το παρελθόν είναι φευγάτο, το μέλλον δεν είναι ακόμη εδώ, και αν επιστρέψουμε στον εαυτό μας, στην παρούσα στιγμή, δεν μπορούμε να είμαστε σε επαφή με τη ζωή μας.

Αν δεν μπορείς να είσαι ευτυχισμένος τώρα με ό,τι έχεις και με αυτό που είσαι, δε θα γίνει ευτυχισμένος όταν αποκτήσεις ό,τι νομίζεις πως θέλεις.

Σκέψου πόσο ευτυχισμένος θα ήσουν αν έχανες ό,τι έχεις και δεν έχεις αυτήν την στιγμή-και μετά τα ξαναέπαιρνες πίσω...

Αν δεν επανεξετάσεις το σύστημα των πεποιθήσεών σου και δεν πετάξεις τα κομμάτια που ποτέ δεν επέλεξες αληθινά, ποτέ δε θα ενηλικιωθείς ουσιαστικά.

Όταν συμβιβάζεσαι με τα όνειρα και τις αξίες κάποιου άλλου στη θέση των δικών σου, τότε παραχωρείς τη δύναμή σου. Όσο περισσότερο έχεις θυσιάσει την αυθεντικότητά σου, τόσο πιο αποδυναμωμένος αισθάνεσαι.

Το σημαντικό είναι τούτο: να μπορούμε σε κάθε στιγμή να θυσιάζουμε αυτό που είμαστε γι' αυτό που μπορούμε να γίνουμε.

Από πόσες έγνοιες απαλλάσεται κανείς όταν αποφασίσει να είναι κάποιος και όχι να γίνει κάτι.

Το να παίρνεις χρήματα γι' αυτό που κάνεις δεν είναι επικύρωση του ότι ζεις το σκοπό σου και ότι κάνεις το αληθινό σου έργο. Το να παίρνεις χαρά και ικανοποίηση είναι.

Νομίζω ότι οι περισσότεροι από εμάς είμαστε διχασμένοι. Έχουμε τουλάχιστον δύο ανθρώπους σε εμπόλεμη κατάσταση μέσα στο σώμα μας. Ο ένας θέλει να αποσυρθεί και να καλλιεργεί ντομάτες και ο άλλος θέλει να στέκει πάνω σ'ένα βάθρο, να λατρεύεται και να γίνεται μεγαλύτερος και μεγαλύτερος και μεγαλύτερος, μέχρι να εκραγεί.

Μερικές φορές στρεφόμαστε στο Θεό, όταν τα θεμέλια μας τραντάζονται κι ανακαλύπτουμε ότι ο Θεός είναι εκείνος που τα τραντάζει.

Αν δεν έχεις όραμα για το πού θέλεις να πάει η σχέση σου, δε θα πάει πουθενά.

Μαθαίνεις να μιλάς μιλώντας, να μελετάς μελετώντας, να τρέχεις τρέχοντας, να δουλεύεις δουλεύοντας και ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μαθαίνεις να αγαπάς...αγαπώντας. Όλοι όσοι νομίζουν ότι μπορούν να μάθουν να αγαπούν με οποιοδήποτε άλλο τ΄ροπο, κοροϊδεύουν τον εαυτό τους.

Αν έχεις κάποιον άνθρωπο στη ζωή σου, που είναι σημαντικός για σένα, μην περιμένεις για να αρχίσεις να τον αγαπάς.

Δεν ήταν η απόδραση αυτό που γύρευα, ήταν η ελευθερία. Δεν ήθελα να φύγω τρέχοντας. Ήθελα μόνο να τρέξω.