Τάκης Χρυσικάκος: ¨Η τηλεόραση σήμερα είναι το απόλυτο μεγαλείο του εφήμερου¨.

Συνέντευξη: Βίλυ Αργυρούδη

 

 

Η θεατρική παράσταση ¨Άνθος του γιαλού¨ ανεβαίνει στο Θέατρο Άνετον, στη Θεσσαλονίκη, από την Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2012. Οι Θεσσαλονικείς θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν για ακόμα τρεις παραστάσεις τον Τάκη Χρυσικάκο στο ρόλο του ¨αγίου των γραμμάτων¨, καθώς το έργο πήρε παράταση έως και το Σάββατο 3 Νοεμβρίου (απογευματινή παράσταση στις 18.15 και βραδινή στις 21. 15).

Λίγο πριν παρακολουθήσω για πρώτη φορά το ¨΄Ανθος του γιαλού¨ -παρακαλώ να σημειωθεί στα πρακτικά ότι την έχω ήδη δει από τότε άλλες τρεις φορές την παράσταση- έριξα μια ματιά στις κριτικές που της είχαν γίνει από σπουδαίους δημοσιογράφους και κριτικούς θεάτρου. Διθυραμβικές. Μπήκα στο θέατρο, έπιασα μια θέση στην τελευταία σειρά και το τρίτο καμπανάκι χτύπησε. Ο Τάκης Χρυσικάκος σιγά-σιγά, αθόρυβα, μπήκε στη σκηνή και ήταν λες και ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης φανερώθηκε μπροστά μας. Ξαφνικά φούντωσαν μέσα μου οι παιδικές αναμνήσεις. Η γριά Λούκαινα, η Ακριβούλα, ο Γιωργής της Μπούρμπαινας, ο καπετάν Κωνσταντής ο Σιγουράντσας, η Αρχοντώ... Λίγο αργότερα, βρήκα και τον Μάνο του Κορωνιού, τον Γιαλήν της Φαφάνας και εκείνην την μικρή φωτίτσαν, που είχα ξεχάσει, κάπου εκεί, μέσα μου.

Και το θεατρικό τελείωσε. Και ο κόσμος άρχισε να χειροκροτάει. Για ώρα. Συνέχεια. Ακόμα κι όταν ο Τάκης Χρυσικάκος αθόρυβα αποχώρησε από την σκηνή. Όσο αθόρυβα είχε μπει. Όσο αθόρυβα θα έμπαινε και θα αποχωρούσε και ο ίδιος ο Παπαδιαμάντης.

Κι εγώ έμεινα να κοιτάω τη σκηνή, ασάλευτη, αποσβολωμένη, ψάχνοντας ακόμα τη φωτίτσα μου.



 

Από το 2005 μέχρι και σήμερα, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ανεβάζετε σε όλη την Ελλάδα την θεατρική παράσταση ¨΄Ανθος του γιαλού¨, στην οποία υποδύεστε τον ¨άγιο των γραμμάτων¨, τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.  Έχοντας την τύχη, δε, να παρακολουθήσω αρκετές φορές την παράσταση, αισθάνθηκα ότι με τον Παπαδιαμάντη σας ενώνει κάτι ¨καρμικό¨, κάτι απροσδιόριστο. Νιώθω ότι σας ενώνει ένα ¨κοινό¨ παρελθόν, σαν κάτι να προηγήθηκε αυτής της σχέσης... 

Η αλήθεια είναι ότι δεν πιστεύω στο λεγόμενο κάρμα. Πιστεύω απλά πως όταν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες, τα πράγματα που είναι να γίνουν, θα γίνουν. Παρόλα αυτά, είναι γεγονός ότι κάτι είχε προηγηθεί, προτού συναντηθεί ο δρόμος μου με εκείνον του Παπαδιαμάντη. Στο παρελθόν, λοιπόν, συνεργάστηκα με έναν σκηνοθέτη, βοηθώντας τον να μπει στο Φεστιβάλ Αθηνών τότε και να ανεβάσει ένα κλασικό έργο, ουσιαστικά με τις πλάτες μου. Ώσπου διαπίστωσα ότι κάποιες από τις επιλογές του θα ήταν ολέθριες για την παράσταση, ώσπου αισθάνθηκα ότι με κορόιδευε και αποφάσισα να αποχωρήσω. Αυτός ο άνθρωπος, που μέχρι και σήμερα χωρίς λόγο και αιτία μου κρατάει κακία, ανέβασε τότε στο Ηρώδειο το έργο με πολύ κακές κριτικές -δυστυχώς είχα δίκιο, όπως αποδείχτηκε- κι εγώ βρέθηκα από επιλογή μου χωρίς δουλειά. Τότε, λοιπόν, μάζεψα τους φίλους μου, τον Ερρίκο Μπελιέ, τον Λάμπρο Λιάβα και αποφασίσαμε να ¨κάνουμε¨ Παπαδιαμάντη. Ο Ερρίκος που ανέλαβε την θεατρική προσαρμογή πρότεινε κάποια κείμενα και μετέπειτα απευθυνθήκαμε στην Μάνια Παπαδημητρίου, η οποία ανέλαβε με τη σειρά της τη σκηνοθεσία. Και να φανταστείτε ότι, εκτός από την Μάνια που πήρε ένα ελάχιστο ποσό, κανείς δεν έλαβε αμοιβή για την σπουδαία δουλειά του. Ούτε ο Ερρίκος, ούτε ο Νίκος Πετρόπουλος για την εικαστική παρέμβαση, ούτε ο Λάμπρος για τη μουσική επιμέλεια, ούτε ο Δήμος Αβδελιώτης για το φωτισμό. Πολλοί άνθρωποι βοήθησαν. Όπως η Νατάσα Σούκα στην κίνηση και ο αγαπημένος μου φίλος Κώστας Μανιουδάκης, ο οποίος πρότεινε στον τότε Πρύτανη του Πανεπιστημίου το έργο μας, αν δεν κάνω λάθος ο Μπαμπινιωτης ήταν τότε, με αποτέλεσμα την πρώτη μας παράσταση να την ανεβάσουμε στο παλιό θέατρο κάτω από την Ακρόπολη, με δεύτερη αυτήν στη Σκιάθο.

 

Πέρασαν αισίως 7 χρόνια από εκείνα τα πρώτα ανεβάσματα. Είναι σαν να σας ενώνει πια μια βαθειά συγγένεια με τον Παπαδιαμάντη. Πώς θα νιώσετε όταν θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου να ...αποχωριστείτε;

Αυτό το έργο, αυτά τα χρόνια ερχόταν και επανερχόταν από μόνο του, σαν κάτι να έσπρωχνε τα πράγματα και με οδηγούσαν κάθε φορά στον Παπαδιαμάντη. Η συγγένεια που έχω εγώ με τον Παπαδιαμάντη δεν είναι μεγάλη. Είναι, όμως, μία και ουσιαστική. Είμαι άνθρωπος που πιστεύω πάρα πολύ στο Θεό, κι εγώ όπως κι εκείνος με έναν δικό μου τρόπο. Επιπλέον, όπως ο Παπαδιαμάντης, έτσι κι εγώ, προσπαθώ να ζω μακριά από κοσμικότητες. Προσπαθώ στο μέτρο του δυνατού να μην φωνασκώ και να κρατάω χαμηλούς τόνους. Όσο για τον καιρό του αποχωρισμού, κάποια στιγμή θα γίνει. Από σεμνότητα και στον Παπαδιαμάντη και στην παράσταση. Έχουμε κλείσει έναν μεγάλο κύκλο. Μετά από αρκετά χρόνια, αν χρειαστεί, μπορεί να ξαναενωθούν οι δρόμοι μας. Εξάλλου, όλα αυτά τα χρόνια, δεν επαναπαύτηκα στο ¨΄Ανθος του γιαλού¨. Ο ηθοποιός δεν επιτρέπεται να μένει προσκολημμένος σε ένα είδος, οφείλει στον εαυτό του και στο κοινό του να πειραματίζεται, να ασκείται.  

Στην παράσταση αναφέρεται κάπου χαρακτηριστικά ότι ο εκάστοτε συγγραφέας αντιπροσωπεύει τη μέση κρίση και το μέσο αίσθημα. ¨Πας συγγραφεύς υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύει την μέσην κρίσιν και το μέσον αίσθημα των αναγνωστών του¨. Αν συμφωνήσουμε ότι ισχύει αυτή η ρήση, πώς κρίνετε τα έργα που παίζονται και ανεβαίνουν σήμερα; 

Συμφωνώ με αυτήν τη ρήση. Ο κάθε σημαντικός συγγραφέας αυτό επιδιώκει. Το υποκειμενικό του να γίνει αντικειμενικό. Από τους αρχαίους τραγικούς συγγραφείς μέχρι τον Σαίξπηρ, τον Ίψεν και πάει λέγοντας. Μόνο όταν ο υποκειμενισμός τους γίνει ξαφνικά οικουμενικός, θεωρούνται μέσα τους επιτυχημένοι. Οι μεγάλοι συγγραφείς, όπως και οι μεγάλοι ποιητές, είναι οι προφήτες της εποχής τους, είναι αυτοί που μπορούν να βλέπουν το μέλλον με κάποιον μαγικό τρόπο. Επιτρέψτε μου, να μην αναλωθώ καθόλου, στο τί ζητάει σήμερα ο κόσμος. Είναι γνωστό, εξάλλου, ότι η σημερινή εποχή κατακλύζεται από φαιδρότητα σε όλα τα επίπεδα, όποτε γιατί όχι και στο θέαμα; 

 

 

 

Δεν μπορεί να μη σας απασχολεί αυτό, όμως. Πώς γίνεται να σας αφήνει ανεπηρέαστο;

Ίσως επειδή δε νιώθω να παίζω στο ίδιο γήπεδο με όλους εκείνους που υποστηρίζουν ότι προσφέρουν θέαμα. Ίσως επειδή δε νιώθω σε καμία περίπτωση ότι κάνουμε την ίδια δουλειά. Ξέρετε, υπάρχουν και σήμερα σπουδαία κείμενα, του Σκαμπαρδώνη, του Ελευθερίου, του Χρονά... Αυτά τα κείμενα υπηρετώ εγώ. Όπως καταλαβαίνετε, δεν έχω καμία διάθεση να ασχοληθώ σήμερα με την τηλεόραση, κοινώς με το απόλυτο μεγαλείο του εφήμερου.

 

 

Στο δεύτερο μέρος της παράστασης και συγκεκριμένα στο διήγημα του Παπαδιαμάντη ¨΄Ερως-Ήρως¨, γίνεται λόγος για την ¨έξη του προστάζειν¨, μια συνήθεια που μοιάζει πολύ επίκαιρη και στην εποχή μας. Ποιες άλλες συνήθειες μας μάς έφεραν στο σημείο ¨μηδέν¨ σήμερα; 

Είμαι βέβαιος ότι το πρόβλημα εντοπίζεται στην παιδεία μας. Την απαξιώσαμε, την αφήσαμε στη μοίρα της, δεν ασχοληθήκαμε σοβαρά μαζί της. Είμαστε όλοι μας υπεύθυνοι. Από τους γνωστούς εκδότες που χρονογραφούσανε, στέλνοντας ελαφρά τη καρδία τους νέους στην αλητεία και την ασωτία, μέχρι τους συλλόγους γονέων που αμφισβητούσαν τους καθηγητές, μην τυχόν και σηκώσουν τη φωνή σε ένα παιδί. Φταίνε, όμως, και οι καθηγητές. Αποδέχθηκαν το νέο ρόλο τους σιωπηρά, χωρίς να ορθώσουν ανάστημα. Θυμάμαι τα λόγια του Κίσινγκερ που είχε πει ότι εάν θέλετε να υποδουλώσετε μια χώρα, χτυπήστε στον πολιτισμό της. Πολιτισμός είναι η καθημερινή συμπεριφορά μας, δεν είναι το να πας μια μέρα στο Μέγαρο Μουσικής. Η παλιά Ελλάδα τραγουδούσε Ρίτσο και Σεφέρη. Ο εργάτης στην οικοδομή άκουγε Ελύτη, ακόμα κι αν δεν ήξερε ποιός ήταν αυτός που άκουγε.

 

Στο απόσπασμα από το διήγημα του Παπαδιαμάντη ¨΄Ερως-Ήρως¨ ακούγονται οι παρακάτω φράσεις: ¨Σκέψις χρειάζεται; Ὄχι, δρᾶσις¨. Λίγο παρακάτω: ¨Εμπρός! θάρρος, απόφασις. Σηκώσου!¨.Αναρωτιέμαι, αυτά είναι τα χαρακτηριστικά που λείπουν από τη νεολαία σήμερα;

Αρνούμαι να δεχθώ ότι φταίνε κάπου, στο παραμικρό, τα νέα παιδιά. Τα παιδιά τα γαλουχείς, τα εκπαιδεύεις, τα πιάνεις από το χέρι και προσπαθείς να τα βοηθήσεις να κάνουν το παρακάτω βήμα. Ο καθένας μέσα του -πόσο μάλλον τα παιδιά- κρύβει έναν τεμπέλη γαιδαράκο που το μόνο που θέλει είναι να κάθεται αραχτός στον ήλιο. Εμείς είμαστε αυτοί που τον αναγκάζουμε να ξυπνήσει, να διαβάσει, να δει τους φίλους του… Εμείς τον αναγκάζουμε, αλλιώς δε θα έκανε τίποτα. Είναι τεράστια ευκολία και αποπροσανατολισμός να ρίχνουμε την ευθύνη στους νέους, λέγοντας ότι τώρα οι νέοι δεν είναι όπως παλιά. Μήπως τελικά όσοι ρίχνουν το φταίξιμο στους νέους, προσπαθούν όπως-όπως να αποποιηθούν τις δικές τους ευθύνες; Τι αξίες δώσατε στα παιδιά σας όταν κλέβατε; Τι αξίες δώσατε, κύριοι, στα παιδιά σας όταν τα βάζατε στο διπλανό κάθισμα στο αυτοκίνητο και μουντζώνατε, βρίζατε και προσπερνούσατε παράνομα; Είχα την ευλογία να μεγαλώσω την ανιψιά μου, την οποία και θεωρώ δικό μου παιδί. Σας πληροφορώ ότι είναι ένα διαμάντι. Ένα παιδί πρέπει να τρέφεται με αρχές και αξίες.Για όλα τα υπόλοιπα, την απόλυτη ευθύνη την έχουμε εμείς.

 

 

 

Σας ακούω να μου μιλάτε για τους νέους και συνειρμικά μου έρχεται στο μυαλό μια ακόμα φράση από το ¨Ερως-Ήρως¨. ¨Νά 'χης το νου σου¨, λέει συνεχώς ο καπετάν Κωνσταντής ο Σιγουράντσας στον Γιωργή.  Εσείς με τη σειρά σας σε ποιά πράγματα θέλατε να έχει συνεχώς το νού της η ανιψιά σας όταν την μεγαλώνατε;

 Ήθελα να έχει αρχές. Μόνο αυτό. Αν δώσεις αρχές σε ένα παιδί, μετά πρέπει να το αφήσεις ελεύθερο. Μετά είσαι υποχρεωμένος να το αφήσεις ελεύθερο. Δεν χρειάζεται βούρδουλα το παιδί. Χρειάζεται να ξέρει ότι είσαι εκεί, δίπλα του. Υπήρχε μια περίοδος στη ζωή της ανιψιάς μου, στην οποία μάλωνε συνέχεια με τη μητέρα της, καθώς ήταν στη φάση της εφηβείας. Ομηρικοί καυγάδες. Μάζευε, λοιπόν, τα πράγματά της, τηλεφωνούσε σε κάποιον φίλο της, να έρθει να την πάρει από το σπίτι. Κατέβαινα στην είσοδο της πολυκατοικίας να περιμένω μαζί της. Να τη βάλω εγώ στο αυτοκίνητο και να της πω ότι θα περιμένω αύριο τηλέφωνό της για να επιστρέψει με το καλό στο σπίτι μας.

 

Η σχέση του Παπαδιαμάντη με τη θάλασσα είναι γνωστή σε όλους μας. Σε κάποιο σημείο, μάλιστα, δε διστάζει να την αποκαλέσει ¨δευτέρα μεγάλην μητέρα¨. Τί σημαίνει για εσάς η θάλασσα;

Δε σας κρύβω ότι πέρασα μια εποχή δύσκολη, με πανικούς και με κατάθλιψη. Τότε, λοιπόν, έκλεινα τα μάτια μου και σκεφτόμουν μια ήρεμη θάλασσα, μια λίμνη με νούφαρα, γενικά το υγρό στοιχείο. Δεν είναι, λένε, τυχαίο αυτό. Το υγρό στοιχείο που μας ηρεμεί στα ζόρια, έχει να κάνει με το μέρος από το οποίο προερχόμαστε, έχει να κάνει με την αφετηρία μας, με τη μήτρα. 

Στο ¨΄Ανθος του γιαλού¨ ο ελαφροίσκιωτος πρωταγωνιστής βλέπει κάπου μονίμως μια φωτίτσα, η οποία με έναν ιδιαίτερο τρόπο τον καθορίζει και τον καθοδηγεί. Αλήθεια, όλοι δεν έχουμε κάπου κρυμμένη τη δική μας αντίστοιχη φωτίτσα; Η δική σας πού κρύβεται;

Η δική μου φωτίτσα είναι η πίστη μου στο Θεό, συνεπώς η πίστη μου στους ανθρώπους. Ο Θεός με το ¨λάβετε, φάγετε, τούτο εστί το σώμα και το αίμα μου¨ εννοεί ότι στον καθένα από εμάς κρύβεται ένας μικρός Θεός. Είναι σαν αυτό που λέει ο Καζαντζάκης: ¨Αχ, κακομοίρη άνθρωπε, αν ήξερες τί κρύβεις μέσα σου, έχεις ένα Θεό μέσα σου¨.

Οι άνθρωποι μας προδίδουν, όμως. Ο Θεός;

Ο Θεός δεν προδίδει ποτέ. Οι άνθρωποι λιγοψυχούν με την πίστη τους γιατί την έχουν σαν συναλλαγή, απαιτούν. Εγώ δεν θέλω τίποτα. Εγώ πιστεύω στο Θεό, γιατί έτσι νιώθω ότι έχω απόλυτη ελευθερία. Θεωρώ ότι είναι μεγάλο λάθος να συνδέουν κάποιοι το φόβο με το Θεό. Εγώ δεν φοβάμαι και πιστεύω, νιώθω ελεύθερος και πιστεύω. 

Διαβάστε επίσης:
http://moirasou.blogspot.gr/2012/10/blog-post_24.html
http://moirasou.blogspot.gr/2012/10/blog-post_16.html
 

Του άντρα του πολλά βαρύ, μη του μιλάτε το...απόγευμα!

Όπα....

Είχα προαναγγείλει ένα άλλο κείμενο για σήμερα στο moirasou, με τίτλο: "Ο άνθρωπός μου". Το έγραψα και ετοιμάστηκα να το αναρτήσω. Αλλά δεν το έκανα... Μάλλον επειδή σκέφτηκα τη φάτσα της φίλης μου της Χριστίνας, η οποία θα μου έγραφε στο chat του gmail, μαζί με την καλημέρα της αύριο το πρωί: "Ωραίο το κείμενο, κορίτσι, αλλά πολύ μελό πάλι, βρε καρδούλα μου"! Και θα είχε και δίκιο. Οπότε το αποθήκευσα με γοργές διαδικασίες στον σκληρό δίσκο του υπολογιστή μου και θα σας το ανεβάσω οσονούπω, με τις κατάλληλες διορθώσεις. 

Αντ' αυτού, λοιπόν, λέω να μοιραστώ μαζί σας ένα περιστατικό που μου συνέβη λίγες ωρες πριν και πραγματικά μου έφτιαξε τη διάθεση. 

Τις τελευταίες μέρες βρίσκομαι στον Πολύγυρο της Χαλκιδικής και προσωρινά "κρατάω" ένα mini market, έως ότου επιστρέψει στις υποχρεώσεις της η υπάλληλός του. Δε σας κρύβω, μάλιστα, ότι είναι πιο περίπλοκο από ό,τι πίστευα. Ας έρθουμε, όμως, στο θέμα μας: Την ώρα που ετοιμάζομαι να κλείσω, λοιπόν, να σου τος ο πελάτης. Ο απαιτητικός ο πελάτης. Ο "βαρύς κι ασήκωτος" πελάτης. Ο Α-Ν-Δ-Ρ-Α-Σ! Άντε βάλε τα χρήματα πίσω στο ταμείο, άντε άνοιξε την ταμειακή μηχανή, άντε τα ψυγεία, άντε τα φώτα, άντε καλέ μου ακόμα να αποφασίσεις τι στο καλό θα ψωνίσεις;

"Θα μπορούσα να σας εξυπηρετήσω σε κάτι, χρειάζεστε βοήθεια;", πήρα το ευγενικό μου ύφος. 

"Μπορώ και μόνος μου, κοπελιά", πήρε το αντρίκιο του ύφος, λες και τον έθιξα, λες και υπονόησα ότι είναι άχρηστος, λες και υπαινίχθηκα ότι ένα αρσενικό σαν κι αυτόν θα μπορούσε ποτέ να χρειαστεί βοήθεια. 

Για να μην τα πολυλογώ, λούφαξα στη θεσούλα μου, περιμένοντας τον ομορφονιό να...πάρει το χρόνο του. 

"Ε, εσύ..!!!"

Ανασηκώθηκα λες και με τίναξε ηλεκτρικό ρεύμα, καθώς φαντάστηκα ότι το "εσύ" ήμουν "εγώ". 

-Παρακαλώ, πείτε μου!

-Τα τοστόψωμα που θα τα μπανίσω;

Και κάπως έτσι εξελίχθηκε η πρώτη μας δεκάλεπτη συνάντηση με αυτόν τον άνδρα τον..."μάτσο", με αυτό το αρσενικό το σκληρό, το βαρύ, το "πρόστυχο". Με αυτό το παλικάρι με τα μάτια τα μελιά, τα μούσκουλα και τη μαγκιά να ξεχειλίζει από τα μπατζάκια. 

Αφού έφτασε στο ταμείο και με διέταξε να κάνω την...σούμα -καιρό είχα να την ακούσω πλάκα πλάκα αυτήν την λέξη-, με "μπάνισε" από πάνω ως κάτω (όπως τα τοστόψωμα κι εγώ) και παίζοντας το κομπολογάκι του με ρώτησε:

"Ποιανού είσαι εσύ; Δεν σε έχω ξανακόψει εδώ..."

Γέμισα τις σακούλες με την πραμάτεια του -α ρε λέξεις που θυμηθήκαμε και σήμερα- και μελιστάχτα τον καληνύχτησα. Αφήνοντας τον να αναρωτιέται ποια στο καλό είμαι εγώ και από πού κρατάει η σκούφια μου. Μου χαμογέλασε όλο υπονοούμενο και ανανεώσαμε το ραντεβού μας για αύριο. 

Ε ρε κι εγώ που νόμιζα ότι μόνο στη Θεσσαλονίκη μας έχουμε τέτοια φρούτα...!!!

Το "μυστικό" για τη μόνιμη απώλεια βάρους

Η Αναστασία Κόκκαλη, κλινική Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, είναι γνωστή στη Θεσσαλονίκη (και όχι μόνο) τόσο για την επαγγελματική της κατάρτιση όσο και για την ισχυρή της προσωπικότητα. Είχα την τύχη και τη χαρά να την συναντήσω για πρώτη φορά, στο πλαίσιο της συνέντευξης που μου παραχώρησε για το περιοδικό στο οποίο εργαζόμουν, πριν από πολλά χρόνια.

Εντυπωσιάστηκα. Από τις δυναμικές της απαντήσεις στις ερωτήσεις μου, από το καθαρό της βλέμμα που δεν σου άφηνε περιθώρια να αμφισβητήσεις όσα σου έλεγε, από την αδιαμφισβήτητα εντυπωσιακή εξωτερική της εμφάνιση, την οποία έδειχνε να μην αντιλαμβάνεται.

Μετά από χρόνια, της ζήτησα να...θυμηθούμε τα παλιά. Στη συνέντευξη που ακολουθεί η Αναστασία Κόκκαλη μοιράζεται μαζί μας τα...φώτα της και μας δίνει "χρυσές" συμβουλές, προκειμένου να χάσουμε τα κιλά που κάποιοι από εμάς πήραμε με την πολύτιμη βοήθεια των ουζομεζέδων και των υπόλοιπων λιχουδιών κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Αναστασία, σε ευχαριστούμε!

 

 



 

 

Ας ξεκινήσουμε λίγο παράδοξα και ας εστιάσουμε για αρχή στο blog σου (http://kokkali.blogspot.gr/). «Η τροφή σου να είναι το φάρμακό σου και το φάρμακό σου να είναι η τροφή σου». Με αυτό το ρητό του Ιπποκράτη καλωσορίζεις τους επισκέπτες σου. Είναι και δική σου βαθιά πεποίθηση;

 Ναι! Με μεγάλη μου χαρά τους καλωσορίζω και ο λόγος που το επέλεξα είναι γιατί μέσα σε μία πρόταση ο Ιπποκράτης περικλείει το νόημα της επιστήμης της Διαιτολογίας. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι ‘κάτι’ τόσο παλιό έχει τόσο… σύγχρονη εφαρμογή. Περισσότερο από ποτέ, σήμερα ο άνθρωπος έχει άμεση ανάγκη την υιοθέτηση της κατάλληλης διατροφικής συμπεριφοράς σε συνδυασμό με την καθημερινή άσκηση. Σήμερα, από την παιδική ακόμη ηλικία, ξεκινούν προβλήματα υγείας τα οποία έχουν άμεση σχέση με τη διατροφή ….. Μέσα λοιπόν από το blog αλλά και από τα υπόλοιπα μέσα ενημέρωσης, νιώθω την ανάγκη να ενημερώνω όσους ενδιαφέρονται για θέματα που αφορούν τη διατροφή μας. Σαφώς το συγκεκριμένο ρητό του Ιπποκράτη με εκφράζει και ναι έχει γίνει και δική μου βαθιά πεποίθηση μέσα από την ενασχόλησή με τις ανθρώπινες διατροφικές συμπεριφορές και βλέποντας τα αποτελέσματα τους….

Κατά καιρούς, μέσω του προσωπικού σου λογαριασμού στο facebook, ενημερώνεις τους online φίλους σου για τα αποτελέσματα ερευνών, όπως για παράδειγμα «Το κοινωνικό jet lag υπεύθυνο για την παχυσαρκία....», «Τα λαχανικά προστατεύουν το πάγκρεας», «‘Όσοι παίζουν βιντεοπαιχνίδια πριν από το φαγητό, καταναλώνουν περισσότερες θερμίδες». Μοιράσου μαζί μας συνοπτικά μερικές ακόμα -ανάλογου ενδιαφέροντος- πληροφορίες. 

H παχυσαρκία δημιουργεί προβλήματα και στην νοητική και εγκεφαλική λειτουργία

Σώστε τον πλανήτη τρώγοντας λιγότερο junk food

Η μακροζωία κρύβεται σε λίγο φαγητό

Η φυσική δραστηριότητα ‘γυμνάζει’ και το μυαλό

Προσθέστε goji και acai berries στη διατροφή σας για αντιοξειδωτική προστασία

Αγαπήστε το πράσινο τσάι και εκτοξεύστε τις καύσεις του οργανισμού σας

Κοιμηθείτε 8 ώρες κάθε μέρα και αδυνατίστε

Ξεκινήστε τη μέρα σας με πράσινο τσάι και φρέσκα φρούτα

Και ο κατάλογος είναι ατελείωτος….

Το άγχος κατακλύζει πια την καθημερινότητα όλων μας ενώ όλο και περισσότεροι άνθρωποι υποστηρίζουν ότι πάσχουν από κατάθλιψη. Υπάρχει κάποιο τρικ, προκειμένου να μπορούμε διατροφικά να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις άγχους δίχως να πέφτουμε με τα μούτρα στο κακής ποιότητας φαγητό;

Αυτό είναι πραγματικά καίριο ερώτημα, με όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η χώρα και η κοινωνία μας σήμερα. Υπάρχει ένα φαύλος κύκλος όπου η υπερφαγία οδηγεί στα περιττά κιλά και τα περιττά κιλά οδηγούν σε περαιτέρω υπερφαγία…. Εδώ πρέπει να επέμβουμε και να κάνουμε την αλλαγή, ώστε να μειώσουμε αυτά τα ΄βουλιμικά’ επεισόδια. Η συμβουλή μου είναι να σκεφτείτε εκείνη τη δύσκολη ώρα ότι το φαγητό δεν θα δώσει λύσει στο πρόβλημά μας.. Μπορεί να νιώσουμε μία γαλήνη και μία ηδονή μέσα από γευστικά εδέσματα και ιδιαίτερα γλυκά, αλλά μετά από λίγη ώρα τα αισθήματα ενοχής και τύψεων θα είναι έντονα… Σκεφτείτε λοιπόν τι θα νιώσετε όταν καταναλώστε εκείνο το παγωτό που έχει μείνει στην κατάψυξη ΠΡΙΝ ανοίξετε την κατάψυξη….

 

Φαντάζομαι ότι το κάθε σώμα είναι μοναδικό και είναι παρακινδυνευμένο να ακολουθείται σε όλους το ίδιο «εγχειρίδιο χρήσης» στην δίαιτά τους. Ποια είναι, όμως, αυτά που πρέπει όλοι να κάνουμε εάν θέλουμε να ξεκινήσουμε τώρα έναν
υγιεινό τρόπο διατροφής;

Αρχικά να τρώτε σπιτικό φαγητό όσο πιο συχνά μπορείτε. Επιλέγετε περισσότερο φυσικές τροφές και λιγότερο επεξεργασμένες. Πίνετε πολύ νερό καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Μην παραμελείτε ποτέ τα φρέσκα φρούτα εποχής αλλά και τη σαλάτα λαχανικών με το μεσημεριανό ή βραδυνό σας γεύμα. Τρώτε περισσότερο ψάρι και λιγότερο κρέας . Δοκιμάστε συνταγές από την παραδοσιακή Ελληνική κουζίνα με όσπρια, λαχανικά, ρύζι…..και…. ‘Κλέψτε’ 30 λεπτά την ημέρα για περπάτημα ή όποια άλλη δραστηριότητα σας αρέσει όπως τρέξιμο, κολύμπι, χορό ……

Τώρα που μπαίνει το φθινόπωρο και θα ακολουθήσει ο χειμώνας, υπάρχουν κάποιες τροφές που θα είναι σύμμαχοι στη διατροφή μας εάν θέλουμε να χάσουμε βάρος;

Τα φρούτα και τα λαχανικά έχουν τα πρωτεία σε κάθε διαιτολόγιο για απώλεια βάρους. Επίσης όσο ο καιρός θα κρυώνει και οι σούπες θα κάνουν την εμφάνισή τους στο τραπέζι μας, αποτελούν μία ιδανική επιλογή γεύματος με λίγες θερμίδες. Το πράσινο τσάι θα πρέπει να γίνει αγαπημένη σας συνήθεια καθώς οι έρευνες δείχνουν ότι χρειαζόμαστε 4 φλιτζάνια κάθε μέρα. Επίσης, τα ψάρια και το άπαχο κρέας σε μικρές ποσότητες είναι απαραίτητες τροφές αν θέλουμε να χάσουμε κιλά. Σίγουρα δεν υπάρχει η μαγική τροφή για να αδυνατίσουμε αλλά υπάρχει ο …’μαγικός’ τρόπος σκέψης απέναντι στο φαγητό και στις επιλογές που κάνουμε καθημερινά!

 

Η υπεραπλουστευμένη εξίσωση «Λιγότερο φαγητό + περισσότερη άσκηση =απώλεια βάρους» εντάσσεται μέσα στους μύθους που συνοδεύουν διατροφικά θέματα ή τελικά ισχύει κατά κανόνα;

Αυτό είναι μία ΑΛΗΘΕΙΑ και ακριβώς εκεί βρίσκεται το ‘μυστικό’ για μόνιμη απώλεια βάρους! Όποιος καταφέρει να το ακολουθήσει αλλά και να το διατηρήσει, σίγουρα θα έχει και ένα ιδανικό σωματικό βάρος! Λέγοντας όμως ‘λιγότερο φαγητό’ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε την ποιότητα των τροφίμων σε ό,τι αφορά τη θρεπτική τους αξία. Δηλαδή, δεν πρέπει να κοιτάμε μόνο τις θερμίδες αλλά και ποια είναι τα οφέλη από κάθε τροφή…. Ο συνδυασμός της σωστής διατροφής με την άσκηση είναι ιδανικός και αυτός πρέπει να είναι ο στόχος για όσους ενδιαφέρονται να χάσουν κιλά… Ξεκινήστε λοιπόν από σήμερα!

Αν κρίνεις από την πολυετή εμπειρία σου, γιατί τελικά αποτυγχάνουν οι περισσότερες δίαιτες που ξεκινάμε μόνοι μας;

Ένα αίτιο είναι η έλλειψη ελέγχου σε συνδυασμό με την παραπληροφόρηση και κατ’ επέκταση τις λανθασμένες διατροφικές επιλογές! Εκεί αποδίδω τις αποτυχημένες προσπάθειες, καθώς μέσα από την καθημερινή επαφή μου με τους πελάτες μου, διακρίνω ότι όσοι κατάφεραν να φτάσουν τον στόχο ήταν τελικά όσοι ήταν και συνεπείς στα ραντεβού τους. Ο τακτικός έλεγχος μέσω των μετρήσεων, οι αναλυτικές διατροφικές οδηγίες από τον διαιτολόγο και το κίνητρο, είναι τα βασικά σημεία για να πετύχουμε το επιθυμητό νούμερο στη ζυγαριά!

Ποιες τροφές αυξάνουν τον μεταβολισμό μας και ποιες είναι αυτές που τον επιβραδύνουν;

Οι έρευνες δείχνουν ότι το πράσινο τσάι, το μαυροπίπερο, ο κουρκουμάς, τα καυτερά και η άπαχη πρωτεϊνη τονώνουν το μεταβολικό ρυθμό. Αντίθετα , η έλλειψη επαρκής ενυδάτωσης και τα κορεσμένα λιπαρά είναι τα εμπόδια στην όλη διαδικασία του μεταβολισμού.

Τελευταία, ο κόσμος καταφεύγει σε συμπληρώματα διατροφής και κάθε λογής βότανα. Πόσο υπέρ ή κατά είσαι μιας τέτοιας τακτικής;

Παν μετρον άριστον! Όλα χρειάζονται με μέτρο και τη συμβουλή του ειδικού. Τα συμπληρώματα, όπως το λέει και η λέξη, ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΥΝ και σίγουρα ΔΕΝ αντικαθιστούν. Ακολουθώντας, λοιπόν ένα διαιτολόγιο, υπάρχουν κάποιες φορές αυξημένες ανάγκες σε συγκεκριμένα θρεπτικά , οπότε και η χρήση των συμπληρωμάτων είναι απαραίτητη. Δεν υπάρχει βέβαια το μαγικό βότανο ή το σουπερ συμπλήρωμα τα οποία θα μας δώσουν το σώμα των ονείρων μας. Καλό θα είναι να συμβουλεύεστε το διαιτολόγο σας ή τον γιατρό σας πριν αγοράστε οτιδήποτε, ώστε να γνωρίζετε όχι μόνο αν τελικά το χρειάζεστε, αλλά και πως θα το λαμβάνετε, καθώς κάποιες ουσίες αλληλεπιδρούν με τροφές και επηρεάζεται η βιοδιαθεσιμότητά τους και τελικά η δράση τους.

 

 

 

 

Πρόσφατα ενημέρωσες τον κόσμο ότι το site missbloom.gr ανέβασε online άρθρα διατροφής και δίαιτες, οι οποίες υποτίθεται ότι έφεραν την υπογραφή σου. Κάτι ιδιαίτερα επικίνδυνο, μιας και τα εν λόγω άρθρα όπως υποστήριξες δεν ήταν επιστημονικώς ορθά, γεγονός που σε ώθησε να ζητήσεις την άμεση απόσυρσή τους. Πώς μπορείς να προστατευτείς από αντίστοιχα "κρούσματα";

Δυστυχώς, το ανακάλυψα τυχαία και ήταν προς έκπληξή μου! Η αναδημοσίευση κάποιου άρθρου μου με την υπογραφή μου φυσικά δεν δημιουργεί πρόβλημα εφόσον έχω ενημερωθεί, όπως συμβαίνει με πολλά site. Όμως τα συγκεκριμένα άρθρα δεν είχαν γραφτεί από εμένα και ένιωσα την ανάγκη να το κοινοποιήσω ώστε να ενημερωθούν οι αναγνώστες. Το διαδίκτυο αποτελεί έναν χώρο όπου ο έλεγχος είναι δύσκολος. Ευελπιστώ να μην ξανασυμβεί στο μέλλον….

Εσείς , όμως μην ξεχνάτε ότι είμαι στη διάθεσή σας για ερωτήσεις και απορίες και φυσικά να θυμάστε ότι η σωστή διατροφή αποτελεί τρόπο ζωής και όχι μία δίαιτα με αρχή και τέλος!

 

Για να γνωρίσεις λίγο καλύτερα την Αναστασία:

• Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη.
• Σπούδασε στην Γλασκώβη, Σκωτία στο Πανεπιστήμιο Glasgow Caledonian University Ανθρώπινη Διατροφή και Κλινική Διαιτολογία BSc(Hons) (1996-2000), όπου και τελείωσε με Άριστα.
• Το Διαιτολογικό της Γραφείο βρίσκεται στο Κέντρο της Θεσσαλονίκης. (Αριστοτέλους 8- 2310 224627).
• Οργάνωσε το Διαιτολογικό Τμήμα της Κλινικής, όπου και εργάστηκε για 5 χρόνια.
• Είναι υπεύθυνη Διαιτολόγος - Διατροφολόγος του Κέντρου Αποκατάστασης και Αποθεραπείας ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ.
• Αρθρογραφεί σε περιοδικά, εφημερίδες και site ενώ είναι ταυτόχρονα επιστημονικός συνεργάτης σε Εταιρείες Τροφίμων.
• Διοργανώνει και λαμβάνει μέρος σε εκδηλώσεις ως ομιλήτρια για την υγιεινή διατροφή ενώ ο χρόνος της μοιράζεται ανάμεσα σε ιατρικά συνέδρια και επιστημονικά σεμινάρια στην Ελλάδα και στο εσωτερικό, προκειμένου να ενημερώνεται διαρκώς για τις νέες εξελίξεις.
• Είναι μέλος σε πολλές Επιστημονικές Εταιρείες και Συλλόγους.
• Τηλεοπτική εμπειρία: Παρουσίαση εκπομπής «Οικολογία και Διατροφή» στην ΕΤ3, υπεύθυνη διαιτολόγος στην εκπομπή Extra Large 400km με τα πόδια στο MEGA, παρουσιάσεις ποικίλων διατροφικών θεμάτων στον Πρωινό Καφέ ΑΝΤ1.Η Αναστασία εμφανίζεται σε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές ως καλεσμένη επί θεμάτων διατροφής και υγείας.

 

To moirasou προτείνει...

Διονύσης Σαββόπουλος

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ ΑΧΑΡΝΗΣ

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ ΠΛΟΥΤΟΣ

και άλλα τραγούδια για νέους κανταδόρους

Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης

3 & 4 Μαΐου 2012, 9.00 μ.μ.

ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΤΩΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Ξεκίνησε η προπώληση των εισιτηρίων για τις συναυλίες του Διονύση Σαββόπουλου στις 3 και 4 Μαΐου 2012 στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, όπου παρουσιάζει τη δουλειά του στις δυο κλασικές κωμωδίες του Αριστοφάνη «Αχαρνής» και «Πλούτος».

Η μουσική και τα τραγούδια από τα δύο έργα παρουσιάζονται σε μορφή συναυλίας από τον ίδιο τον Διονύση Σαββόπουλο και δεκαέξι μουσικούς και τραγουδιστές. Στη συναυλία συμμετέχει και η Χορωδία των Αρσακείων Σχολείων Θεσσαλονίκης.

 

Στο δεύτερο μέρος τής συναυλίας θα ακουστούν γνωστά τραγούδια τού Διονύση Σαββόπουλου από το Φορτηγό, το Περιβόλι Του Τρελού, το Βρώμικο Ψωμί, τα Δέκα Χρόνια Κομμάτια, τη Ρεζέρβα, τα Τραπεζάκια Έξω και τον Χρονοποιό.

Η εκδήλωση εντάσσεται στο πρόγραμμα εκδηλώσεων «Θεσσαλονίκη 2012» του Δήμου Θεσσαλονίκης για τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την απελευθέρωση της πόλης.

Τα συνολικά έσοδα τής παράστασης θα διατεθούν υπέρ τού Ταμείου Yποτροφιών των Αρσακείων Σχολείων, με σκοπό την παροχή μερικών ή ολικών απαλλαγών από δίδακτρα σε οικογένειες μαθητών που αντιμετωπίζουν έντονα οικονομικά προβλήματα.

Προπώληση: Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης  
                           τηλ. 2310895938-939
                           Εκδοτήρια Πλατείας Αριστοτέλους 
                           τηλ. 2310229645 
                           στην ιστοσελίδα του Μ. Μ. Θ. www.tch.gr

Ζώνη                  Τιμές εισιτηρίων

Διακεκριμένη        40 €

Α' Ζώνη                35 €

Β' Ζώνη                30 €

Γ' Ζώνη                25 €

Δ' Ζώνη                15 €